Geen ARACHNOFOOB, wel gekweld door hersenSPINsels. © Manja Croiset

Even mijn bedje uit niet verstandig, wel heel extreem duizelig, maar je wordt gek in zo’n bed.

Geen ARACHNOFOOB, wel gekweld door hersenSPINsels. © Manja Croiset

Ook verward / verstrikt in mijn eigen web. Of het echt spinsels zijn, betwijfel ik.. Piekeren lost niets op. Ja  zelden een enkele een creatieve ingeving of besluit. Maar wel op de realiteit gefocust.

VELE ARTSEN ZIJN GESCHIFTER DAN ALLE PATIENTEN BIJ ELKAAR © Manja Croiset

Bij de vereniging van SCEN zet ik opnieuw mijn vraagtekens.
Een serie gesprekken met een psychiater vereist.
Wie is er hier gek? Ik meen toch dat ik dat al zo’n 54 jaar een rondje psychiatrie doe. Wat denken ze dat ik mijn teen gestoten heb?

WEER SLAAGT DE HULPVERLENING ERIN ME TRAUMATISEREN! IK BLIJF OOK TE NAÏEF!
Hoe kijken ze naar de aanvragende arts ? Maar hoe gaat zij naar mij reageren?
Zijn we weer terug bij af? Curieus.

Anderzijds, ik heb meegewerkt een dissertatie met de naam UNBEARABLE SUFFERING over afgewezen euthanasie-procedures, ik zou een gedicht aanleveren. Het werd in eerste instantie te heftig bevonden, ook toen viel ik van verbazing van mijn stoel. Zo iemand promoveert mijn diagnose klopte trouwens ook niet, hoe kan een tekst bij zo’n onderwerp te heavy zijn? Het is wel alsnog geplaatst. Waarom ben ik dan toch ondersteboven, hoe kan het me dan weer overvallen? Ik weet nu inmiddels dat artsen niet per definitie intelligent noch deskundig blijken te zijn.

Dit was mijn tekst/gedicht. NEEN, niet “leuk’. Maar is het gras is groen, de lucht is blauw past natuurlijk FANTASTISCH IN UITZICHTLOOS EN ONDRAAGLIJK LIJDEN. Ze zijn echt TOTAAL GESCHIFT!

Ze duwen je voor de trein, nou lukt mij dat niet,

want ik kan niet lopen. DIT IS EEN LEUKE.

EEN AMBULANCE BELLEN EN ME NAAR EEN

ONBEWAAKTE OVERWEG LATEN RIJDEN……

OPNIEUW IS DE HULPVERLENING ER IN GESLAAGD

ME TRAUMATISEREN, DAAR ZIJN ZE

BUITENGEWOON GOED IN.

JA Ik heb een ook incidentele goede ervaringen.

Hier mijn bijdrage voor UBEARABLE SUFFERING.

CLAUSTROFOBIE VOOR MIJN BESTAAN

de woorden vloeien vanzelf
suïcide gedachten
maar ik ben opgesloten
in mijn dwangbuis van ziekte en angst
zo ondoordringbaar
dat niemand me kan horen
schreeuwen

god schiep de mens naar zijn evenbeeld. © Manja Croiset

De slaap weer niet kunnen vatten en de ellende dreef me mijn bed uit dus schrijf ik. Ik begon de dag huilend en nu weer. Maar mijn huisarts is vanmorgen geweest en heeft geheel uit haarzelf gezegd, dat ze het 11 maanden geleden helemaal verkeerd heeft gedaan. VICTORIA, SED NON LIBERTAS.

Al eens eerder had ik een BADINEREND STUKJE over god.

God schiep de mens naar zijn evenbeeld.  De mensen zijn rare snuiters dus ook god,

Soms is er wel eens iemand, die feministisch doet en zegt waarom

wordt er over hij gesproken.

Als je het  onzinnige sprookje god doorvoert is het een MAN, nl naar zijn evenbeeld.

En Eva was een rib uit het lijf van Adam. Snoep verstandig eet een appel en we werden uit het paradijs verdreven.

Dat alles door een slang.

Wat is er toch met slangen? Voor Freud stond de slang symboliek voor sexualiteit.

Er zit toch ontzettend fluittoon in mijn restje oor.

 

SUUM CUIQUE © Manja Croiset

Op de Barlaeussite stond eveneens dat tegenwoordig ook oud leerlingen een bijdrage kunnen leveren,

dit heb ik in gestuurd.

 

Bijdrage 1 SUUM CUIQUE -document-page-001Bijdrage SUUM CUIQUE -document-page-002

SUUM CUIQUE, HET OUDSTE schoolblad van Nederland bij mijn weten.

NON SCHOLAE, SED VITAE zal voor nagenoeg alle oud-leerlingen gelden. In mijn tijd toen Paradiso nog de Vrije Gemeente was, golden er gebruiken die ik als vanzelfsprekend beschouwde en aannam dat ze usance waren op alle gymnasia. We hadden daar (in De Vrije Gemeente) aan het eind van het schooljaar de promoties. De Weteringschans werd afgezet door de politie en alle leerlingen staken vanuit school over naar het huidige Paradiso (hoe de gang van zaken heden ten dage is bij de overgang en de leerlingen die geslaagd zijn geen idee), wel dat er een band is gebleven en dat er vele kunstevenementen zijn door scholieren uitgevoerd die daar plaats vinden. Rituelen, die ik verder alleen uit films ken, beelden van bijvoorbeeld Oxford en Cambridge. Alle leerlingen (*zij die waren blijven zitten, kregen van tevoren thuis bericht, zodat ze niet werden overvallen of in spanning zaten, hoe het zou verlopen) werden stuk voor stuk bij naam genoemd met soms een extra opmerking in positieve of negatieve zin. Dat laatste gold als je een taak had voor de schoolvacantie, maar wel definitief over was of een herexamen.

*Een uitstekende pedagogiek, die helaas veelal ontbreekt en ontbrak.
Bij een overmachtssituatie bv door lange tijd absent te zijn geweest door ziekte, werd dat vermeld en ging je soms voorwaardelijk over. Echter het Barlaeus bleek een uniek gymnasium te zijn. (Te) Elitair, op het gênante af? Wat te denken van een leraar die bij wangedrag zei “is dat de habitus van een gymnasiast”? Het is mijn milieu, maar is de vuilnisman niet net zo belangrijk als de arts? En wat is de arts zonder hulp? Ik refereer aan
DE SPOORWEGSTAKING 1903 Cartoon van Albert Hahn. “Gansch het raderwerk staat stil, als

Als uw machtige hand dat wil ”

(zie cartoon)         Zijn niet alle mensen gelijkwaardig?

De drie coupletten van het ‘propempticon abeuntibus’, ken ik nog altijd uit mijn hoofd. Staande gezongen door alle leerlingen voor hen die hun diploma hadden gehaald. Boven op de ombouw zaten ouders en andere geïnteresseerden. Recht vooraan achter een tafel zat het Curatorium “in vol ornaat”. De docenten links ervan in het zwart, de bijna oud-leerlingen rechts. Dat het voor mij niet zover heeft mogen komen, schrijf ik nog altijd met verdriet in het hart.

Helaas heb ik de school voortijdig moeten verlaten en kwam terecht  in psychiatrische inrichtingen. ‘De impact van WOII was te groot gebleken op ons gezin …’ mijn moeder heeft de moord op haar complete familie niet kunnen verwerken noch vertellen. Het veilige nest heeft me daardoor ontbroken en opgebroken.

“Van lijf en ziel gezond te zijn”, de eerste regel uit het schoollied. Mijn geest was dat niet. Een andere zin “die ons die harmonie zal geven”.  Het is me niet gegeven. Zijn je IQ en EQ in balans dan ben je een gelukkig mens. (Althans in mijn optiek.) In de klinieken waar de censuur streng was, kwam het Grieks mij goed van pas. Zelfs daar gold “Non Scholae, Sed Vitae”. Ik hield mijn dagboeken nl. bij in het Griekse alfabet. Geleerd van P(eter) Kohnhorst, de latere rector, die in 1959 op het Barlaeus zijn intrede deed als leraar klassieke talen. Wij waren de eerste klas aan wie hij les gaf. Inmiddels is het ‘mens insana in corpore insano’ geworden. En de computer mijn enige venster op de wereld. Op late leeftijd ben ik gaan publiceren en bijna alle van de 17 door mij geschreven boeken, staan in de Bibliotheca Barleanorum. Toen mijn eerste boek verscheen en ik op google naar mijn naam zocht en terecht kwam op de site van het Barlaeus als schrijfster, (ARS LONGA, VITA BREVIS) die een significant aantal jaren daar les had gehad, heb ik dat ervaren alsof ik alsnog mijn diploma H(onoris) C(ausa) had gekregen. Het is me niet toegezongen, maar het was absoluut                    “EST HODIE LAETITIA, SED MIXTA CUM TRISTITIA” Vele alumni zijn beroemd geworden en anderen hebben belangrijke bijdragen geleverd aan de Nederlandse maatschappij en wereldwijd. Deels in de anonimiteit. Niet alleen als wetenschappers, politici, cineasten, ontwikkelingswerkers, journalisten en schrijvers. Waaronder de “Happy Hooker”, de beroemdste prostituee ter wereld. Terug naar de titel van het blad en bekendheid, de eerste column van W.F. Hermans verscheen in Suum Cuique – ‘ieder het zijne’. Als de mensheid zou handelen naar de naam van het schoolblad  zou er wereldvrede zijn, maar dat is niet inherent aan het leven. Er bestaat helaas geen manKIND. Desalniettemin los van het feit dat de mens NIET HUMAAN is, (vreemd gezien de letterlijke betekenis van het woord) heeft het Barlaeus gymnasium mensen ook zonder diploma voortgebracht van wereldfaam. Deels eerder verwoord. Moge dat nog lang zo blijven! Er is een ongeschreven regel, los van het  tijdvak van de leerlingen ‘Barlaeanen staan elkaar onder alle omstandigheden bij’. Manja Croiset, die haar tijd op het Barlaeus gymnasium een vorm van rijkdom vindt om te koesteren.

Gansch  het Raderwerk stil