Daarstraks een stuk waar ik vanzelf bij mijn moeder terecht kwam nu mijn vader. Zo benauwd hij zou er door overlijden © Manja Croiset

Ingeslikte tranen maken je volgens mij niet vals…meer depressief..ik herken dat!xx

  • Verwijderen
    Manja Croiset Nee Thérèse, bij mij gaat het anders dan bij jou, Niet iedereen reageert op dezelfde manier. Mijn moeder was ook meer fel dan depressief. Ik heb altijd een angstige structuur gehad, geen depressieve. Waarbij ik meteen zeg, dat radeloosheid en wanhoop OOK GEEN DEPRESSIE zijn, Ik weet het verschil heel goed van de enkele keer dat ik wel depressief was. En nu heel benauwd en dat is noch griep noch hyperventilatie. (Ik zie toch een spook in de spiegel). ik heb geen lucht. Ik scheef over het levenseinde van mijn moeder, bij die benauwdheid kom ik bij mijn vader terecht. Nu vallen meer zenuwen uit en ik kan nog maar 1 vinger gebruiken. Ik wou dat ik kracht had, dat ging ik die SCEN-art HALEN if you know what I mean, met haar eed van Hypocrietes.

GEFORCEERDE INTIMITEITEN EEN UIT DE HAND GELOPEN VERSLAG © Manja Croiset

Geforceerde intimiteiten vervolg.
Een ander onderdeel als therapie bedoeld of om te testen hoe hoog je aaibaarheidsfactor was.
HOOG HEEL HOOG KAN U ZEGGEN, MAAR…………………………………….
Iedereen mocht één op één kiezen ( het was niet de opname in mijn adolescentie, maar volwassen. Nou dat was ik nu juist niet). Toen nog bescheiden ( het was overigens gemengd en dat in een joodse kliniek, waar vrome joden natuurlijk al HELEMAAAAAAALLLLL niet een vrouw mochten aan raken, of the record) Iedereen mocht iemand kiezen, maar ik als laatste  (er waren verschillende mensen man/vrouw, die ik heel graag en goed had kunnen hebben). Er was er een overgebleven en vieze man zonder tanden in zijn mond, IK GRIEZELDE, maar vond het OOK ZIELIG! Dus ik zei daar niets van, maar hield hem vanzelfsprekend ver op een afstand.
Juist uitslag, IK WAS DE MINST AAIBARE VAN ALLEMAAL.
En god wat heb ik er in mijn leven naar gesnakt.
Twee dingen, mijn lichaam geeft nog duidelijker aan wie wel en wie niet.
MAAR OOK HOE ZIEKER IK ME VOEL HOE MOEILIJKER IK HET VERDRAAG en kom bij MIJN MOEDER terecht.
Ze stak de laatste periode van haar leven vaak haar armen naar me uit.
Ik heb zelfs naast haar op bed gelegen haar in mijn armen houdend.
Maar naarmate ze verzwakte, hoe minder het kon.
Ze stak haar  handen naar me uit en sloeg me weer weg  ze verdroeg niet meer..
Een poosje terug kwam mijn huisarts mij mijn vitamine B injectie geven.
Moe en verkrampt, kon ik dat helemaal niet verdragen.
Ik vond mezelf een pieperd, maar ze zei; ‘dat is heel gewoon’ MANJA!
Dat zal alleen maar erger worden. Nu zit ik hier ook met pijn en verdriet en wat die SCEN-arts me 13 maanden geleden heeft aan gedaan, daar komt ik nooit meer overheen.
Ze heeft een deel van mijn IK verwoest en dat was zo zwaar bevochten.
Onder het mom van zorgvuldigheid en dat heeft dan de eed van Hippocrates afgelegd….

EEN ANDER STUKJE GEWORDEN DAN IK BEDOELDE, maar het schrijft zichzelf.
Zaterdag j.l. dus mijn gepensioneerde arts en steun en toeverlaat.
Ik was down toen hij kwam en hij kwam heerlijk rustig binnen, zette thee en kwam op mijn bed zitten anders kan ik hem niet verstaan. Ik was niet idioot druk, maar toch veel te zwaar. Op een gegeven moment maakte een gebaar en hij zei: “rustig, Manja. Doe gewoon je ogen dicht en ontspan, maar even. IK BEN MEVROUW RIJK NIET!!!! Toen had hij zijn licentie nog en hij vond het rapport een grof schandaal, ik heb nooit begrepen ( HIJ WAS NOOIT ZO COLLEGAE DE HAND BOVEN HET HOOFD HOUDEN EN ZIJN UITLATING LOOG ER NIET OM) ( TOEN VOOR HET EERST VAN MIJN LEVEN EEN KLACHT INGEDIEND TEGEN EEN ARTS EN GOED ONDERBOUWD, maar jullie weten het denk ik wel GESEPONEERD omdat ik niet in staat was op DE HOORZITTING TE VESCHIJNEN.
Een aan getrouwde nicht had al gezegd. Manja: laat het aan hem over om de handdoek op te nemen. Helaas heeft hij dat toen niet gedaan…..
Het zou tot vele crises leiden….
De relatie met mijn huisarts beschadigd die zich niet distantieerde….
Nu is hij 70 en komt nog steeds, het was een soort geschenk.
Een uit de hand gelopen relaas en ik moet plat.
);

Tegenstander van Groepstherapie, geforceerde intimiteiten zijn geen intimiteiten. © Manja Croiset

Tegenstander van Groepstherapie, geforceerde intimiteiten zijn geen intimiteiten!

Onder deze noemer het volgende stukje, (herschreven, ik had een uitstekend, maar foetsie en of ik het kan evenaren geen idee.) Je hebt problemen, die deel je dan toch niet met een stelletje willekeurige onbekende anderen met ook problemen. Nog iets, een heel diepgaand gesprek kan soms verder gaan dan sex, met het onderscheid tussen sex en beminnen. Velen zullen me voor gek verklaren, maar zo sta ik toch al bekend, dat maakt niet meer uit en niet dol op Anja Meulenbelt, maar wel aan de schaamte voorbij. Ik vind in groepen je ziel en (on)zaligheid een vorm van exhibitionisme en dat zegt de vrouw, wiens leven deels in een film is vastgelegd en dat gaat heel ver… Over intimiteiten gesproken. Mensen die veel praten moeten gedempt en zij die niets zeggen, uit het tent gelokt, maar nee. Niet in een groep! Dat is een soort orgie in mijn ogen. Vandaar dat ik er sexualiteit  bij haal. Groepssex…Je kan lezingen geven in een groep en daarvan leren, ja dan nee op reageren. Groepen heten goedkoper dan individueel, maar m.i. contraproductief en dan kost het meer geld om iemand op de rails te zetten, als het überhaupt met “ONZE GEZONDHEIDSZORG” nog gebeurt. Je zit met mensen waaronder die je heel onsympathiek vindt en dan moet je over je (figuurlijke) nachtmerries vertellen. Het is zo vies. En dan gaan ze je nog afzeiken ook.. Zoals altijd inconsequent HET PSYCHODRAMA had wel wat, dan speelde je/ men situaties na  MAAAAAAAARRRRRRRRRRRRR, je mocht zelf uit kiezen, wie in welke rol… In gesprek gisteren met de man aan wie ik jaren geleden vertelde, dat ik een tweede Oliver Sacks had willen worden. Door mijn traumata is dat niet mogelijk geweest. Deels verwerkt (maar deskundig om zeep geholpen door een SCEN-arts en mijn huisarts heeft zich niet van haar uitspraken gedistantieerd). Wat een peil qua Nederlands ook schokkend.  Nu volledig hypothetisch vanwege dat zwaar beschadigde lichaam, deze erudiete weledelzeergeleerde heer ( gepensioneerd) heeft me al heel lang heel hoog zitten. Jaren geleden: “je vele facetten als een diamant en ook die tekstjes van jou net bloemetjes” (misschien gisteren al verwerkt) en ik, “ik schrijf de bouqettereeks niet”. En nu moge het “vergeet me nietjes” worden. Terug naar wat ik zou willen. Voorlezen uit eigen werk. Lezingen / les geven over WO II op scholen, heel hard nodig. Daar het stokje van wijlen mijn vader over nemen. En verder voor een groot publiek maar met name artsen en psychologen ( de laatsten hebben over het algemeen minder schade aangericht dan de psychiaters en andere artsen) maar ook met woorden kun je mensen volledig de vernieling in helpen. Zoals de SCEN-arts en goddomme in mijn eigen huis! HEB IK DAARVOOR EEN PGB? Niet alleen vroeger het is GEEN HISTORIE, HELAAS CONTEMPORAIN en het zijn geen INCIDENTEN in de ISOLEERCELLEN, die ze beschaafd SEPAREER noemen. Niet alleen dat zwakzinnige meisje naakt vast aan een ketting. NIET EEN PERSOON die werkelijk van god en de wereld dood gaat, maar bij bosjes. Toen bij die man gestikt was in zijn braaksel en het nieuws HAALDE, KWAM ER EEN STROOM VAN REACTIES MEESTAAL VAN FAMILIE OOK EEN VROUW INGSTORT NA DE DOOD VAN EEN KIND EN DAARIN GESMETEN! HET IS EEN ERNSTIGE VORM VAN MARTELEN EN JE BLIJFT OVERGELEVERD!
VELE VELE MENSEN, WE HEBBEN HET OVER MENSEN. DE MACHT VAN DE HULPVERLENING EN DE HUBRIS…. Daarom onder alle omstandigheden thuis. EN NOOIT REANIMEREN. GEEN ALARM geval op mijn nek, dan staat ze ongevraagd binnen. DAN MAAR HET RISICO VAN EEN VAL, als ik doodval geeft dat niet. Maar ja als je er machteloos ligt met iets anders. MAAR WAT WORDT DAN TOCH TEGEN MIJN WIL GEDAAN. NIET VEEL KEUZES GEHAD IN MIJN LEVEN EN DIT IS ER EEN.   Nogmaals ik vrees dat sommige zaken al in het stukje van gisteren staan en andere die ik nog niet had niet meer weet. In elk geval. Het is nu opgeslagen en het is te bewerken. ja. Pieter, weer  tegenstrijdig ik zeg net IK VERGEET NOOIT WAT…

ANECDOTEN EN EEN GEDICHT © Manja Croiset

Anecdote, inmiddels zijn het er twee.

Ik vertelde vanmiddag aan voornoemde heer.
Mijn huidige huisarts, was toen invalster, het was na de dood van mijn ouders en geen vertrouwde mensen in de buurt. Er was al 24 uur sprake van kinderlijke verlatingsangst. De verpleegkundige, die ook wel crisis draaide, ging toch maar hulp zoeken… ik dacht haar toevertrouwd, maar ellenlange verhalen (kan ik zelf ook heel goed, buitengewoon irritant.) ik nam de telefoon over en zei; kinderlijke verlatingsangst. Ze vroeg wat moet ik me daarbij voorstellen? Ik zei: “neem een overvolle Dam” en je bent 1  2 jaar oud en je ouders kwijt en in paniek (ik had hem dit voorval niet eerder verteld) en hij reageerde: “de ouders ook, maar dat is een ander verhaal”.  Ik schoot in de lach en zei : “Hal: deze keer is de kwinkslag van jou”.

Toch schreef ze toen een walgelijk kalmeringsmiddel voor, ik slik wel, maar dat nooit meer.

Te laat maar dit is zo waar, gepubliceerd in Dissonante symfonie en in de radio reportage JO, dat weet ik niet zeker, die film laat veel te lang op zich wachten, want ik open nagenoeg de film ermee ( laat ik het er maar ophouden, dat ik hier toch maar een paar honderd contacten heb en het is wel in de pers geweest) dat niet veel mensen dit zien. Het staat in verscheidene boeken ook op YT.
Ik kan weer zeggen, ik geef halve boeken weg, maar hij staat op leestafel.info.
waar ik januari 2007 dichter van de maand was, geen pretentie om een dichteres te zijn. Ik doe maar wat, nou ja. MAAR WAT…

Zoals Sartre zei: (een slogan van een heer die lid was van dat literaire ‘tijdschrijft online”)

Hoed u voor de literatuur. Gebruik de woorden die het eerst bij je opkomen” J.P. Sartre

Ik reageerde dat is NU PRECIES WAT IK DOE!

DE WEERSLAG VAN MIJN LEVEN en nu nok ik af.

HULPVERLENING

je bent bang
maar in plaats van je vast te houden
geven ze je een pil

je bent eenzaam
maar in plaats van je vast te houden
geven ze je een pil

je bent verdrietig
maar in plaats van je vast te houden
geven ze je een pil

je bent wanhopig
maar in plaats van je vast te houden
geven ze je een pil

je bent van dit alles
depressief geworden
ze geven je een pil
in plaats van je vast te houden

je weigert de pil
en begint de strijd
tegen je verslaving
terwijl niemand je vasthoudt

Professie en Vriendschap. Vasalis. Oliver Sacks en Manja Croiset.

Vanmiddag bezoek van een zeventiger al 25 jaar in mijn leven. Ik heb hem door zijn professie leren kennen. Maar er is een vriendschap uit voortgevloeid. Iemand die me van binnen en buiten kent en die me hoog heeft zitten. Ik wou zeggen daarin speelt mijn schrijven geen rol. Dat is wel het geval. Jaren geleden liet ik vaak dingen lezen en ik heb het wel eens eerder verteld. Zijn woorden, die tekstjes van jou zijn net bloemetjes, mijn beruchte antwoord; ‘ik schrijf de bouquettereeks niet”. Nu heb ik genoteerd, mogen het vergeet me niet worden….
Ook wel misschien door mijn DS, die vele facetten van jou als een kostbare diamant.
Voor hem ben ik niet ‘education basic’ maar een hoogbegaafde vrouw met waanzinnig veel talenten en een geheugen… Het deed me goed. Het is vreemd, ik wèèt het tegenwoordig vaak wel, maar kan het niet voelen en dan heb ik anderen nodig telkens weer om me dat te beseffen.

Maar ook dit ik zocht naar iets en kwam brieven kaarten tegen van oud hulpen met leed en geluk en als ik dat zie, Heb ik wel bij gedragen, meestal verdrietig, WEL MOOI.

En wat ben dan voor een achterlijk mens dat ik nog steeds op zoek ben naar erkenning. In elk geval heb ik van de week eindelijk is in een moeilijke toestand met iemand het heft in eigen hand genomen en niet ‘arme zieke Manja’ die hulp nodig heeft. Het was wel riskant, maar dat is een wonder ik heb zo rustig en met geen enkele stemverheffing gedaan. Alleen assertief nergens verbaal Agressief en daar ben ik verdomd trots op….
Velen zullen weten/begrepen wie de heer in kwestie is. Hij zei lang geleden zonder je problemen hadden we elkaar ontmoet! Waarschijnlijk wel. In onze kindertijd moeten wel elkaar vele malen gezien hebben. Zijn gymnasiumtijd in Groningen  gestudeerd in Amsterdam. Twee aspecten, hij kwam tijdens zijn studie bij diverse mensen, die ik ken én als ik echt was geworden wat ik wou dan hadden we elkaar ook ontmoet nl. een soort van tweede Oliver Sacks.