recensie over mijn leven achter onzichtbare tralies door Mireille Visser

In één woord zou ik het boek niet kunnen maar ook niet willen samenvatten. Het boek ‘Mijn leven achter onzichtbare tralies’ heeft namelijk zoveel verschillende kanten: het ontroert me, het laat me lachen, het laat me stilstaan bij de dagelijkse dingen maar ook bij het verleden. Het tijdsbeeld wordt zo goed weergegeven dat ik, zelf  wonend in Amsterdam, veel beelden uit het boek voorbij zie komen (bijvoorbeeld als ik langs het Leidseplein fiets). Aangezien er nu weer veel in de media voorbij komt wat betreft 4 & 5 mei, heb ik dan ook vaak de beelden van het boek in mijn hoofd…. er wordt toch vaak vergeten wat voor impact de oorlog ook nu nog heeft op verschillende generaties.

Aangrijpend maar ook zeker schokkend om te lezen hoe het er in die tijd aantoe ging in de psychiatrie. Zelf enige ervaring in de zorg en veel gelezen over de historie hiervan, en ik was zeker bewust van het feit dat het er in die tijd niet bepaald rooskleurig aan toe ging, maar dit was toch wel erg schokkend om te lezen….het kwam op deze manier wel erg dicht bij. Aangezien ik bij Manja werk en haar soms zie stoeien met de narigheden uit het verleden, blijf ik me toch verbazen over het feit dat ze zo’n enorme sterke persoonlijkheid heeft.

Ook denk ik dat het boek zeker meerdere doelgroepen zal aanspreken. Het snijdt veel verschillende onderwerpen aan en op een dusdanige manier dat elke lezer er verschillende dingen uit kan halen. Juist doordat je af en toe ook even stil moet staan bij hetgeen wat je leest, omdat er een diepere betekenis is, is het boek een genot maar ook een uitdaging om te lezen.

Al met al kan zou ik nog lang kunnen uitwijden over dit prachtige en aangrijpende boek, maar bovenstaande woorden omschrijven mijn eerste gevoel en het is zeker mijn aanrader om het boek meerdere malen te lezen, aangezien je op die manier keer op keer nieuwe dingen tegen komt.

Mireille

Advertenties

0 Reacties op “recensie over mijn leven achter onzichtbare tralies door Mireille Visser

  1. Volledig eens met wat deze dame Mireille Visser schrijft en voelt over dit mooie boek.
    Ja het is een boek dat je meermaals leest, omdat het de tijd na de oorlog weer geeft, en vele niet beseffen wat ze toen nog met kinderen en mensen konden doen in de psychiatrie.
    En ja voor diegene die het boek al gelezen en herlezen hebben, beseffen maar al te goed dat deze schrijfster , Manja Croiset een heel sterke dame moet zijn, maar ook een oprechte en lieve dame, kan niet anders.
    Aan de mensen die het boek nog niet gelezen hebben, lees het ja ook wat haar humor betreft, gewoon weg speciaal.
    Vif Bladt

    Like

  2. Wat mij opvalt bij zowel de recensie van Mireille als bij de reactie daarop van Vif Bladt is dat de diversiteit zo groot is. Zelf heb ik dit boek vlot uitgelezen, ondanks de zwaarte die het soms heeft en ook meerderen malen gelezen juist vanwege de diversiteit. Elk aspect van dit boek zal op verschillende momenten iets brengen en dit zal telkens iets anders zijn. Het verveelt dus niet.

    Verder vind ik het een grote kracht van Manja Croiset dat ze beeldend vertelt; het ‘verhaal’ dat ze vertelt neemt je mee in haar wereld van verdriet, strijdt en angst en dit afgewisseld met sterke woordspelingen en humor maakt het een compleet boek.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.