Weer wordt door reclame een hele generatie een slechte uitspraak aangeleerd.

Door reclame een hele generatie een slechte uitspraak aangeleerd.

 

In mijn jeugd sprak iedereen over de producten van Dr. Oetker, nu sinds een poos nieuwe reclames ( kennelijk iemand bij de pr, die zijn Duits wel beheerst) en

elke dag komt Dr.xd6tker via de buis de kamer binnen zoals ik het wel van mijn moeder heb geleerd.

Maar er is een nieuwe over aardappel gratin. De g wordt goed uitgesproken de i inderdaad als ain, maar nee het het wordt toch gratijns en niet gratain.

 

In mijn jeugd sprak iedereen over de producten van Dr, Oetker, nu sinds een poos nieuwe reclames ( kennelijk iemand bij de pr iemand, die zijn Duits wel beheerst) en

elke dag komt Dr.xd6tker via de buis de kamer binnen zoals ik het wel van mijn moeder heb geleerd.

Maar er is een nieuwe over aardappel gratin. De g wordt goed uitgesproken de i inderdaad als ain, maar nee het het wordt toch gratijns en niet gratain.

 

 

Negatief waardeoordeel over obesitas.

Negatief waardeoordeel over obesitas.

 

Sharon Dijksma zwanger, ik denk, is haar man bergbeklimmer of heeft zij boven op hem gelegen en hem geplet.

Ook Erica Terpstra moeder. Schuin tegenover me woont ook zo’n vetklep drie jonge kinderen, al haar zwangerschappen zijn me ontgaan, zo dik, dat je het niet kon zien en di kinderen nu ook al varkentjes.

Veel is niet goed gegaan in mijn jeugd, maar wat ben ik blij, dat mijn moeder slanks was!

Ooit was ik tot mijn grote verdriet zelf veel te dik en noemde me een vet joods zwijn, dat had ik ooit over iemnad in een boek gelezen.

Ik schreef toen ook wel onderstaande tekst, alles heeft oorzaken!

calorieën

zoutjes als troost

koekjes als troost

chocolaadjes als troost

ijsjes als troost

croquetten als troost

overgewicht reden

tot verdriet

taartjes als troost

wanstaltig figuur

een hoge prijs voor

ongedisciplineerd gedrag

Gepubliceerd in Croisade van een Croiset. uitgeverij Elikser

 

 

 

 

 

De shoah wordt nooit verleden tijd!

Lieve Willy,

Je vroeg me tijdens één van de opnames, komt dat nu allemaal door je moeder? Ja, ik denk het wel , als ik net zo overstuur raak van dat fragment uit de documentaire over Sonja Barend en natuurlijk ook wel mijn vader.

Uit tralies het boek, niet de film.

 

http://www.youtube.com/watch?v=oVlvY3iKrdg

 

we hadden de sleutel van de bovenbuurvrouw Marjolijn en ik waren er samen waaromx85 was ze met vacantie gaven we plantjes waterx85

 

ze had een enorme glazen/kristallen lamp met tientallen pegels boven de tafel hangen we tingelden ermee en er viel een pegel af

 

Marjolijn hing hem met veel moeite terug helaas het regende nieuwe we klimmen samen op de tafel en herstellen de schade we konden gefascineerd naar haar vingervlugge kantklossen kijken

 

gooien met de blokjes met garen verzetten van spelden en daar was een kleedje

 

ze was bij het Rode Kruis maar over háár uniform bij ons thuis geen onvertogen woord ze was mamma’s steun en toeverlaat in de oorlog

 

(stopte ze steevast op onze verdieping voor ze verder zwetend naar boven steeg met de verzuchting kom Cobussie kakzak op naar de beddenwinkel) ze ging ook wel mee met zondagse uitjes en als wij zgn. alleen thuis waren zal zij wel op de hoogte zijn geweest

 

het zijn niet allemaal echt míjn kinderherinneringen

 

pappa dus al gearresteerd voor de geboorte van zijn oudste

 

mamma in oktober 42 op de 25e trouwdag van haar ouders bij hen

 

DE INVAL razendsnel stuurt Paula’s moeder haar dochter met baby naar de zolder

 

per slot van rekening doen ze geen huiszoeking ze werken”gewoon” hun lijstje af en mamma en Ingrid staan niet op dat adres ingeschreven mijn grootmoeder schijnt nog iets geroepen te hebben naar die zolder als afscheid

 

hoe lang heeft mamma daar met Ingrid gezeten tot juffrouw Winnubst zo heette ze

 

hen op kwam halen

 

vele decennia en dodenherdenkingen later allang niet meer stil op straat

 

gaan we vaak naar herdenkingen in het Concertgebouw of naar de Stadsschouwburg waar Hans jaren op 4 mei iets organiseerde we spraken

 

wel eens af achteraf in Américain en hij kon maar niet begrijpen dat Paula zo stoxefcijns bleef onder de voordracht en dan dán organiseert Jules in een zaaltje van het Anne Frankhuis op 4 mei een andere herdenking een stukje uit het dagboek het slot

 

de inval gebons op de deur felle lichten einde

 

Paula breekt nooit heb ik iemand zo tomeloos zien en horen huilen

 

we zijn daar dus Odo Paula Ingrid en ik met Sidney en Dennis

 

niet Odo ontfermt zich over zijn vrouw nee zijn oudste dochter neemt haar mee

 

zijn ze naar de Bijenkorf gegaanx85

 

het was niet ’s avonds wel 4 mei

 

Odo en ik gaan met de kinderen naar Ingrid’s huis en wachten

het is voorbij er wordt niet meer over gesproken en opnieuw is er nooit iets gebeurd

 

 

 

 

Lieve Aag,

Net naar Sonja gekeken, ze is zo’n geweldig mens! Ik weet niet of ik het kan, kijken naar haar documentaire. Ik kan dat niet aan, haar hele leven sprak Paula niet over haar familie, nagenoeg dagelijks, als ik aan haar bed zit, heeft ze het over haar broer. We leven 67 jaar na het eind van WO II, vele oorlogen en andere ellende er al opgevolgd en ik ben zo emotioneel.

Die shoah, die nooit overgaat, ik wou dat er nu iemand bij me was. Sonja zegt nog altijd “niet teruggekomen”, ik ben gaan zeggen vermoord. Huilen. Het is helemaal waar, wat ooit gebeurde heeft je voor altijd gevormd. Niet omdat ze beroemd is, maar om wie ze is, zou ik haar graag willen kennen. Ze heeft een integriteit en een verdraafzaamheid, waar ik nog veel van zou kunnen leren!

Liefs Manja die helemaal bibberend naar bed gaat. O wat huilen.

De vrouw heeft klasse! Nooit is er meer over gesproken, nu zit ik dagi, dag uit naast mijn moeders bed en ze heeft het maar over haar broer, 67 jaar dood ruim, af en toe is ze dat kwijt. Wat heeft Joop gedaan vandaag, niet haar vader en moeder, niet haar zuster, maar aldoor Joop en dan zeg ik iets. O. ja hij is dood net als Odo.

Ik word met de dag emotioneler en wat is de oorlog zwaar onderbelicht geweest in mijn therapie.

Ik heb erover geschreven, ik heb erover voorgedragen altijd zonder tranen en nu zo labiel.

 

Je zou mijn stem hierbij moeten horen! Misschien ha ik ook wel inspreken! maar bestand dan te groot om in te voegen1

 

 


__