EEN WENS IN VERVULLING. Ontroering en dankbaarheid.

EEN WENS IN VERVULLING

o wat heb ik gehuild

bij het nieuws dat mijn doek Durchs Kamin

in het KZ Amersfoort komt op een speciale

holocaust herdenking lezing en tentoonstelling

ik zat zo met 4 mei

wat doe ik naar een “joodse” plek

fysiek niet haalbaar of naar Kamp Amersfoort

het verzet…

en nu dan niet op de dodenherdenking

maar mijn wens gaat in vervulling

de achtergrond van mijn moeder en vader

verenigd

en ze waren míj dankbaar en noemden het

UW KUNSTWERK”

tranen van ontroering en dankbaarheid

maar mijn vader kan ik het niet meer vertellen

en dan ook nog in die mail de greppel naar het fusillade monument

mede uitgegraven door mijn vader met bloed in zijn klompen

daar hangen nu foto’s ik moet ze zien

en mijn moeder O GOD MIJN MOEDER

toen ik op mijn 16e zwaar ondervoed werd opgenomen

in de psychiatrische inrichting zei de arts

je lijkt zo uit een concentratiekamp weggelopen

hij wist echt niet wat hij zei

en nu ligt mijn moeder er echt zo bij alleen botjes en vel

mijn hart breekt dagelijks

ze wordt goed verzorgd en toch

ik kwam net op tijd binnen

haar ziekenhuisbed voor het raam

gordijnen open

en daar lag ze halfnaakt in een luier

de glazenwasser was al voor geweest

en schamen hoef je je niet maar toch…

ik kon net op tijd de gordijnen dicht doen

en de hulp had toch gezien dat ze er waren

ja ze zijn het gewend zulke zieken…

ik snak naar rust maar toch een geschenk

hoe lang heb ik hier op moeten wachten

de erkenning van de buitenwereld

OP 4 MEI PLAATS IS HIER “HET DOEK” OPNIEUW

Advertenties