Ik red het niet!

angst en ellende na

het DERDE RIJK

Met de dag mis ik meer mijn moeder, die geen moeder was. Zo onveilig en ze heeft hem nooit geboden. Mijn vader, wel driftig, maar toch ook mijn schild en de betrouwe, mis ik niet of veel minder. Ik voel me zo ziek en onveilig en toch is overlijden van ouders en zeker op zo hoge leeftijd “doodgewoon”. Mijn moeder was mijn moeder niet, ik heb voor haar gezorgd en veiligheid geboden, onbegrijpelijk voor m…ijzelf is hij er niet. In nood van anderen ben ik sterk en liefdevol, maar ik ga ten onder. Leuk weer zo’n openbaring op dit medium. Ik durf geen nacht naar bed, stamp me steeds verder vol tranquilizers en niets helpt. Hoor ik dan toch in die PI. Niet dat ik me daar veilig zou voelen, integendeel. Zo radeloos en panisch.

 

Advertenties

Taal en ziekten!

akrofobie en bathofobie onlosmakelijk met elkaar

verbonden

het is nagenoeg hetzelfde

bij beide de angst om te vallen

of zelfs een ongewenste angst

tot springen

er is nog een overeenkomst

aan een kade kan je niet staan

maar langs de zee op het strand

lopen probleemloos dat gaat geleidelijk

zo ook een flatgebouw zeker met galerij

loodrecht naar beneden kijkend panisch

achter glas naar de verte al anders en

een glooiende helling ook als je boven staat

geen enkele moeite