Fouten in mijn boek zieleroerselen van een getormenteerd mens!

Aan alle mensen waarvan ik weet dat ze mijn laatste boek hebben, ik hoop, dat er velen zijn, die ik niet ken. Ik zal dit kopiëren naar mijn weblog en facebook in de hoop, meer mensen te bereiken. Meteen een wel heel levendig teken, dat ik er nog ben!

Maar jullie kan ik vertellen.

Op blz 158. onder de tekening, ontbreekt een hele zin, die wel op het doek staat, ik begrijp het dus niet. Ik snap ook niet, dat ik dat over het hoofd heb gezien bij het corrigeren!

Als kippen zonder kop of de leegheid van een party.

De toegevoegde zin, die niet op het doek staat, is er wel bij.

Denkbeeldig in de ene hand een glas champagne, in de andere hand een sigarettenpijpje.

Verzoek aan jou Jitske. Kan er een lijstje met errata komen?

Op blz 249 bij de tekst over Mandela en Havel ontbreekt het woord voor.

Geen fout, maar ik vind jammer bij het gedicht op blz 74 niet een voetnoot.

Deze tekst schreef zichzelf, toen ik een stond met een foto in mijn hand van “Vasalis” op hoge leeftijd.

Hoe vaak heb ik gedacht, dit keer een echt foutloos boek, maar weer niet.

Geen ramp, de tekst verandert er niet door, maar er ontbreekt een n in de brief aan de WUV voor mij dochter Manja ipvmijn.

Ja en ik blijf spijt houden, dat ik niet bij de regels over de tekeningen gemaakt, in de eerste drie jaar op het Barlaeusgymnasium, niet gezet heb, dat ik niet had kunnen bevroeden, wat ze 50 jaar later voor actuele betekenis zouden hebben. Loopt die zin wel? Nou ja, het staat er toch niet. De chaos van de perfectionist zal altijd blijven. Wie weet ontdek ik er morgen nog meer! Het verbaast me ook, terwijl het boek verschenen is na de dood van mijn moeder, dat ik mijn dilemma niet beschrijf waarheen te gaan op 4 mei ( exact een week voor haar overlijden) naar een ‘joodse’ plek, in memoriam de vermoorde familie van mijn moeder, of de kamptijd van mijn vader, mede door mijn fysieke gesteldheid werd het Kamp Amersfoort en ’s middags, om om 8 uur ’s avonds bij mijn moeder te kunnen zijn. Kamp Amersfoort blijkt een goede plek te zijn, om naar toe te gaan, doordat hij gecremeerd is geen plek om heen te gaan. Het was heel goed, dat ik er alleen stond met mijn hulp en niet met een groep. De verscheurdheid, die me er toebracht, dat ik ben gaan corresponderen met de directeur van Kamp Amersfoort met tot gevolg, niet alleen het doek tzt in Westerbork tentoon gesteld wordt, maar ook in Kamp Amersfoort op de jaarlijkse holocaust aldaar op de laatste zondag in januari. Zoals altijd teveel haast!

Manja