De ondergang en niet van Presser.

Nooit een leuk/makkelijk leven gehad en daar heb ik me altijd doorheen geslagen,al was dat moeizaam . Waarom ga ik nu ten onder?

Altijd roep ik ken veel angst, maar een echt depressief karakter, heb ik niet en of ik nu depressief ben, dat en de eenzaamheid, die muteert in angst, zal niet meer over gaan. Nog nooit heb ik zo niet over de rand kunnen kijken! Het gekke is dat ik toch niet omkijk in wrok naar mijn ouders. Maar fysiek heel ziek en geen deel van leven.

Totaal mislukt als schrijver.

Nog nooit ben ik zo ongelukkig en eenzaam geweest en het zal niet over gaan, net zo min als ik ooit nog zal kunnen lopen.

Vroeger kon ik niet huilen, mijn moeder ook niet, die prijs heeft ze met haar lichaam betaald, ik huil nu te overvloedig.

Ongekend situatie. Pompen of verzuipen, geen kracht om te pompen, dus verzuipen.

Mijn eigen zin”modderstroom van menselijk leed” zelfmedelijden?

En

wie is de vrouw

ik ken haar niet

in de spiegel

er is niets

tussen

mijn spiegelbeeld en

mijn schaduw

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.