Terug in de tijd, maar nu erger dan ooit!

Er was een kartonnen rol bij de spullen gezet, die Anouk zaterdag had opgehaald.

Ik denk wat zal daar voor poster in zitten? Waar kwamen jullie dit tegen. Die tekening had ik gemaakt in Veluweland, ik herinnerde me de rood geblokte pyjama toch wel en de het badstof hes, was van Fenna als troost meegegeven.

De eerste kuur, zo noemde ze het. Gebeurde heel veel, de de derde ook, maar de tweede keer alleen maar intens verdrietig, een implosie. Het kwam helemaal terug, ik ging dwars door de kamer van Arendsen Hein de tuin en de nacht in. Hij plukte me bij de deur en zei: waar ga jij naar toe en stopte in bed met twee slaappillen. En dit was al 39 jaar geleden! Weer een stukje autobiografie.

Het contact met de zusters zo slecht, dat het die naam niet verdient! Hoe is het mogelijk, dat ze me toch kunnen blijven bezeren. Mijn angst versterkt, hartritme stoornisssen van het bezoek van de ene. Die dreigde zo raak je iedereen kwijt. Nee ons oude “nest” , niet degenen, die zich werkelijk verdiepen in wie ik ben.

Maar ik verzuip.