Altijd ziek zijn. Altijd blijven schrijven!

 Na een nacht benauwdheid, stemverlies. Straks kan ik nooit meer praten,  ( alweer 9 dagen geleden ) inmiddels

 

depressief van alles, nu kunnen ze zeggen “conversie” maar zo begon het niet!

 

 

Nog steeds geen geluid, wij vrouwen waren toch “stem” gerechtigd!!!!

 

Niet depressief , maar zo immens verdrietig! En echt nooit meer slapen!

 

Moe ziek duizelig
opeens laait drift op
mijn vader zorgde goed
voor zijn personeel
een meisje van de teletype ziek
hij ging haar thuis brengen
( zonder aan mij te vragen)
zegt hij leun maar op Manja
Manja, die was hartstikke duizelig
(HIJ WIST NIETS VAN MIJ)
en los daarvan het ‘meisje’ was net
met vakantie geweest naar Zuid Afrika
waar toen nog het apartheidsregime
heerste
moest die op mij leunen


 

Een smeekbede ( ik praat allang heel slecht), nu helemaal niet meer! De hoop op een gewone laryngitis lijkt verkeken. Please ( het kan, maar laat ik een hypochonder zijn!) laat het niet een verdere afbraak van mijn zenuwstels zijn! O, wat hoop ik, dat ik gewoon een hypochonder ben! Maar die afbraak is al zo lang bezig! Kan ik dat hier neer zetten???
Bang heel bang!

Maar ook blijf ik denken hoe verzint  de arts het, deze problemen door reflux.

En je zou hypoxie niet voelen!!

Als of je niet weet,  dat je een bronchitis hebt, of benauwd door bradycardie of dus door een hernia in je diafragma!!!! Hyperventalitie en terug naar mijn 17e de eerste keer in een P.I. een vrouw zo benauwd haar lippen cyanotisch. Ze moest en moest en alles was psychisch en dood viel ze vlak naast mij aan tafel! Mevrouw van Wassenaar, daar wonen nu mijn OOGAPPELS. Tegen haar man; ze heeft niet geleden.

Vasalis schreef  “zoveel soorten van verdriet”. Het geldt niet alleen voor elke emotie,  ook voor elke fysieke sensatie. Ik kan zeker tien manieren van duizelig.

En toch “wie is die vrouw in de spiegel”  deze betweter heeft geen idee, de angst laait op. Ik ben heel moeilijk voor mezelf, maar ook voor anderen.

Manja ga rusten , anders wordt dat bezoek van je oogappels niks.

En dan is een depressie NORMAAL.

 

ooit schreef ik

verstilt de noodkreet

beoogde in mezelf gekeerd te worden

graag zou ik het uitgillen

van ellende

maar praten kan zelfs niet

meer

en geen depressieve afonie

ook lijkt een laryngitis zeer

onwaarschijnlijk

zeer bedreigend nieuw functieverlies

graag heb ik ongelijk en gaat het over

maar al eerder ook een verlamd gezicht

 

 

Vier decennia geleden of iets langer wel

gewoon een laryngitis.

Een aggenebbisj baantje bij het Leidsch Dagblad

uit nood geboren (mijn vader was er technisch adjunct directeur)

Er was ook een handelsdrukkerij daar werd L.U.B gedrukt,

maar ook de audio- en rhinologie, door de connectie met de KNO professor en de directeur.

Ik ontvang hem aan de balie en vraag zo goed en zo kwaad als het ging. Voor wie komt u voor dhr Croiset ( kende hij de relatie?) of voor dhr van Dishoeck?

Voor dhr Croiset, maar wat doet u hier? U hoort in bed.

Ik leg toch contact met mijn vader en ze gaan samen naar een kamer, later komt hij terug en wendt het woord tegen mij ( de afdeling waar ik werkte, grensde aan de directiekamer) zijn stem werd gehoord en de directeur nodigt zijn oom /neef binnen. Antwoord : nu niet Eddy! Ik moet even iets anders doen.

Hij zegt tegen mij: waar is uw jas? Ik breng u thuis. Als ik niet altijd met stomheid geslagen  was…..

Ik was het wel anders gewend.

Al zo lang wil ik vervolg schrijven op mijn autobiografie “mijn leven achter onzichtbare tralies”.

Pagina’s aantekeningen en herinneringen, maar het wil maar niet lukken!

Maar nooit eerder wilde ik een specifiek boek schrijven, het komt gewoon en ga er nooit voor zitten! Ik heb zoveel ook in mails, maar die moet ik niet kopieëren! Niet weer de fout van “zieleroerselen van een getormenteerd mens”. Maar na de dood van mijn ouders veel meer over mijn leven geschreven aan mijn zus, dingen die ze niet wist.

Al het materiaal ligt voor het oprapen, maar het boek SCHRIJVEN lukt niet. Nogmaals ik heb nog NOOIT een boek geschreven!

Over boeken “wie is die vrouw in de spiegel” onbegrijpelijk, dat ik dat gemaakt heb. Hoe kan dat? Mijn beste. Hoe kun je zo aanwezig zijn, zoveel kennis hebben en nog steeds niet weten!!!! ???? Dat ik …

Ben ik schrijfster/dichter ? IK/ NIEMAND.

Stoppen Manja : je werkt je totaal over de kop.