Pyjamadag. Dromend over mijn nichtje Hella de Jonge en haar man Freek.

Onuitsprekelijk moe, droom ik midden op een weer zo zware dag zonder hulp.
Dat mijn nichtje Hella de Jonge en haar man Freek ontzettend aardig tegen me waren, ook over mijn schrijven!
De details weet ik niet meer, waarom heb ik blijkbaar erkenning van hen nodig???
Nooit zal ik begrijpen waarom zij zo een ontzettende hekel aan me heeft. Graag zou ik het uit haar mond horen.
Haar schrijven deels over dezelfde onderwerpen, maar toch een totaal ander leven ( ook niet puur over rozen ) en een totaal andere manier van schrijven.
Het kan zo goed naast elkaar.
Haar zorgen andere dan de mijne een kind verloren, een ernstig ziek kleinkind. Een stuk verleden gemeen, zo ook slecht contact met onze familie.
Nu wakker pieker ik over andere dingen.
De dagen, dat ik onverantwoord alleen ben zoals vandaag. Dagen dat ik wel hulp heb, maar tekort.
Zo ook de 26e en de 28e de 1e en hoeveel meer zullen er volgen? (zoekend naar oplossingen, die er waarschijnlijk niet komen).
Opnieuw afgepeigerd of nog, maar nog erger door het schrijven van deze paar regels , ga ik terug naar bed.
Ernstiger zorg, Hoe kom ik aan iets te eten en te drinken vandaag?

Werkelijk van god en de wereld verlaten!

Het is niet te geloven , jaren had ik buren en vrienden hier op het pleintje en nu zijn mijn ouders dood en op één stel na, hadden ze niets met mijn ouders te maken en er kijkt geen hond meer naar me om. Vroeger ik kon dat allang niet meer, ( nou heb ik ernstiger zorgen) maar wel typerend. Mijn straatje zonder vragen automatisch sneeuw vrij maken e.d. Natuurlijk moet iedereen het van zichzelf hebben, maar echt behalve mijn betaalde hulpen. Ja, een neef. Die nee kan er weer af, die komt en woont hier niet op het pleintje en daar gaat het over. Kijkt er werkelijk geen hond meer naar me om. Begrijpen doe ik het niet!

levenslust en last!

Niets voor mij al uren geleden, totaal uitgeput naar bed gegaan. Niet het uitgeput zijn is mij vreemd, maar het vroege naar bed gaan. Ik las in een rapport voor hulp voor mij geschreven door een arts. Het ontbreken van levenslust. Nou de lust, daar heb ik het niet zo moeilijk mee. Maar met de last heb ik wel gehad! En opgebrand zijn/uitgeput is helaas toch iets anders dan slaap hebben, dus hier ben ik weer!

Klaar wakker!

Eindelijk eens aandacht voor het " makkelijke" kind!

Lezersblog: Is mijn stille/makkelijke kind echt gelukkig?

Featured11 Reacties

mantelzorgerNa een lezing op een school kwam ik op het idee dit met jullie te delenx85 Een paar weken geleden gaf ik een lezing op een basisschool, voor de onderbouw. De lezing ging over wat kinderen hun ouders met gedrag, spel en ontwikkeling duidelijk proberen te maken. Een moeder in de zaal begreep na afloop van de lezing totaal niet wat ze daar deed. Ze heeft namelijk geen ‘probleem’ kind en ze dacht dat het over algemene dingen zou gaan. Ze heeft juist een heel makkelijk kind!

Een stil en rustig kind is ook makkelijk (?)

Veel ouders vinden het inderdaad erg makkelijk als je kind rustig en/of stil is. Vaak wordt bij baby’s de vraag al gesteld: En is het een makkelijke baby? Heerlijk zo’n baby die bijna nooit een kick geeft toch!? Je kunt je dan als ouder namelijk makkelijk focussen op andere dingen zoals het doen van het huishouden of het vermaken van de visite.

Ik hoop dat iedereen begrijpt dat ik de hierboven genoemde dingen sarcastisch heb geschrevenx85 dit zijn naar mijn mening namelijk de grootste valkuilen voor ouders met makkelijke of stille kinderen. Want geef jij als ouder je voorbeeldige makkelijke en stille kind net zoveel aandacht als het broertje of zusje dat soms wel van zich laat horen?

Een andere klassieker: Op school is het een voorbeeldig kind!

Ouders leggen vaak de deskundigheid bij de leerkracht neer, dat is heel logisch want je zou toch verwachten dat er iemand voor de klas staat die er verstand van heeftx85 Meestal (niet in alle gevallen natuurlijk) hoor je bij stille kinderen dan dat het heel goed gaat op school! Dat vind ik niet zo heel gek; deze kinderen verstoren namelijk geen lessen en doen meestal gewoon wat er van hen gevraagd wordt. Natuurlijk is dit voor de leerkracht een ‘voorbeeldig kind’.

Ik weet dat mijn kind gelukkig is!

Hoe weet je dat als ouder? Is het een gevoel of praat je hier ook regelmatig over met je kind? Of probeer je er op andere manieren achter te komen? Hoe komt hij/zij bijvoorbeeld over op andere kinderenx85 heeft hij of zij veel vriendjes en vriendinnetjes? Of is hij of zij naast dat stille ook nog een beetje verlegenx85 Soms gaat dit hand in hand.

Zou het niet kunnen zijn dat je kind zo makkelijk is omdat het denkt

Mijn mama of papa heeft al genoeg aan zijn hoofd?’

Ze zijn zo druk op het werk en mijn broertje maakt het ze ook niet makkelijker.’

Zouden niet JUIST al je alarmbellen als ouder moeten gaan rinkelen wanneer je kind zich op de achtergrond stelt? Wat wil je kind hiermee duidelijk makenx85

Een tip zou kunnen zijn je kind elke dag persoonlijk naar bed te brengen. Ook al zeggen sommige kinderen (vooral oudere kids) dat het van hen niet hoeft. Neem de tijd hiervoor en bespreek de dag even; wat heb je allemaal gedaan? Hoe was dit? Heb het bijvoorbeeld even over sport of hobby wanneer deze voorbij is gekomen. Zo is er elke dag een privé momentje voor je kind; onverdeelde aandacht! Je schept een nog betere band, meer verbinding en vertrouwen. Kinderen vinden het bovendien heerlijk, die quality time van jou als lieve mama of papa.

More Sharing ServicesShare|