LEUREN LANGS DE DEUREN!

Als ik iets haat, is het leuren langs de deuren voor goede doelen.
Woedend kijken ze je aan of je een misdadiger bent zonder hart, mijn vader werd ooit een ernstige ziekte toegewenst.
Terwijl hij toch heel wat gewoon via de bank doneerde.
En wie gaat waar voor collecteren. Iemand met kanker in de familie voor KWF, iemand met een nierziekte enz.
Ze bellen aan zonder stil te staan of ze misschien een zieke of anderzins getroffene storen!
Colportage ook zoiets en dan telefonisch. En acties op tv bij rampen. Stort of niet ( o arbeiders), maar niet omdat je naam genoemd wordt!
Hoeveel herdrukken zijn er al verschenen van “wij zijn ons brein”, maar niemand weet…
En opeens is daar OBAMA, die een groot onderzoek, naar onze grijzen hersencellen, wil starten. Net een Nederlandse wetenschapper aan de VU in Mokum uitgebreid aan het woord.
“We” weten meer van de ruimte ( o ja, bewijs eens) dan van onze eigen hoofden, maar als ik nu ergens met een grote donatie voor onderzoek zou willen bijdragen is het aan hersenonderzoek.
Wat in mijn hoofd zegt “aan de deur wordt niet gekocht”? šŸ˜‰

Advertenties

CONFERENCES GEEN SHOWS!

In “mijn” tijd waren cabarettiers puur woordkunstenaars. Wim Kan met zijn politieke items ( wel te lang doorgegaan) en Fons Jansen breed geƶrienteerd.
Het waren en blijven mijn favorieten.
Hier en daar een accessoire, maar dat was het.
Tegenwoordig zijn het shows! Zo gezegd niet “MIJN DING”!!