Voor Jolita en Gulica n.a.v het nieuwsbericht Aya Zikken overleden.

Bij het Radionieuws van 18.oo hoor ik van de dood van Aya Zikken. Mijn gedachten gaan uit, naar jullie Jolita en Gulica al 45 jaar elkaar niet gezien. Misschien zie ik in de pers een correspondentie adres en bereik ik jullie rechtstreeks.
Heel veel sterkte gewenst. Jullie situatie een andere dan de mijne. Maar het heftig je moeder te verliezen, ook
als je “volwassen ” bent en je moeder boven de 90. Nog steeds zie ik het natuurlijke van geboorte en dood niet.
Ik kijk verder op internet en zie zoals haar dochter meedeelde.
ik spreek de hoop uit dat jullie beiden nog leven.
Jolita bij jou kom ik terecht bij Veluweland, maar je kwam bij ons thuis en Leiden één keer met Gulica.
Je woonde toen is een sousterain in de Paulus Potter, zowat naast, waarin mijn kindertijd mijn tandarts woonde.
Vooor je daar ( tijdelijk) onderkomen, heb ik je samen met mijn vader wat spulletjes gebracht!

Wreedheid en onbegrip.

Er was hier door mij iets geschreven, maar het zal wel verwijderd zijn i.v.m blasfemie. Ik had over de via mala en de via dolorosa in de passie week. Voor mij geen compassie. En die twee wegen, zijn bij mij helaas , niet één per jaar. Ik trachtte ook te sublimeren met de beatles , help I need somebody help, is there anybody help, Maar grapjes en kennis help niet meer. En ik ben uit “gespeeld”met taal. Mijn aforismes. Zo vaak gedibeteerd door mij. Kennis is geen macht, maar geeft inzicht in je onmacht. Poging tot relativeren: “je overleeft alles behalve je eigen dood” Gooi gerust de handdoek in de ring, als je hem er altijd maar weer uit haalt. Ik wil niet meer. waarom lukt die echt implosie niet? Ik schreeuw niet, maar ik trek op deze wijze aan de bel. Maar zin heeft het niet, ja de seoconden verstrijken en dat is dan toch elke een keer een seconde dichter bij de dood die ooit, dan vanzelf komt. Maar doodgaan zonder geleefd tge hebben. Wrang heel wrang. Wijnand, weet je dat ik nog wel ergens voor vecht, ik tracht niet bitter worden! Verwarring, maar geen verwardheid, nooit anakoloet

Alle opnamen zitten erop. Willy Lindwer Jan Foudraine weer in de schaduw van grote namen!

Alle opnamen zitten erop. Toch zo verschrikkelijk ongelukkig en ziek, afhankelijk en een molensteen.
die film zal er dan wel komen, maar waar en over wie het gaat ?????
Hij heeft tegen mijn wens Jan Fou geïnterviewd, die geen idee meer had, wie ik was.
Maar zijn super ego. Een acute crisis. We gaan er “samen”heen, ik ben al maanden de deur niet uitgeweest.
En dan. hier komt de pers op af. Niet op mij, maar Foudraine.
Ik ben toraal ingeklapt, de doodswens, die weg was. Ik moest november halen!
Laat maar zitten.
Niet Uit de schaduw van de grote namen er weer helemaal onder!

Deze foto geeft een vertekend beeld, vandaag genomen. Hoe hoog was de prijs.

foto
Zwaar depressief, ik kruip niet mijn bed in, sta dan juist op! Ik doe alles atypisch. Ik ga dan standaard sublimeren. Foto sessie gaan doen, een niet Manja connaisseur zou zeggen. O, je kan WEL staan. De fysieke inspanning zo groot, dat ik trillend van uitputting in elkaar zakte.
Huilend op de wc niet van verdiet, maar vermoeidheid. Iets warmers aangetrokken, ook al een boeven menselijke een inspanning. HARD WERKEN Daarna uren op bed gelegen. Niet meer kunnend Alle reden tot ongerustheid! Ja, depressie over, maar scheel van uitputting en wanhoop. Alle reden tot ongerustheid.
Mijn huisarts vroeg laatst: wat is erger je lijf of je geest? Niet te ontkoppelen, dacht ik, maar wel (alhoewel dat wel kapot zal ZIJN VAN dat te zware leven) wat doet doe maar het is dus lijf!
Dat belet me angst, depressie en wanhoop te sublimeren.

MIJN FILM , IK MOET MIJn FILM MEEMAKEN!