Badhuisweg boek Hans Croiset (en een kinderherinnering van Manja Croiset)

JAREN VEERTIG

in Scheveningen op de Badhuisweg
een halfduistere kamer
zware donkerrode fluwelen gordijnen
grote fauteuils oom Max zit er in één
pappa aan de andere kant van het kleed
Max plaagt het kindje kruipt naar de pappa

De bovenstaande tekst staat in “mijn leven achter onzichtbare tralies”. Zo zullen we er wel over in gesprek zijn geraakt! ( zie onder!)

Een paar jaar geleden, heb ik het hierover in het gezelschap van mijn vader en mijn neef Hans, die het boek met die titel heeft geschreven. Hij woonde daar! Hij zei: ze waren niet rood, maar bruin. Mijn vader staaft mijn zo jonge waarneming!

De drie giechelende nichtjes in zijn boek, zijn mijn zusjes en ik. De drie gratiën!

Drie zusjes op lijnbaansgr.
ook nog in mamma’s handschrift!

IN TONEELTERMINOLOGIE DE DRIE GEZUSTERS van Anton Tsjechow.

Advertenties