AGONIE ( levens of doodsstrijd)

een onophoudelijke stroom
van geruisloze tranen
al die decennia van psychische ellende
en nu in extreem toenemende mate fysiek

Volgende week krijg ik een ruwe schets van de documentaire over mijn leven te zien, de cineast denkt, (ik laat hem in die waan) dat ik me er op verheug. Ik hoef niet meer, alles op mijn netvlies gebrand. 20 uur opnamen 55 minuten film, hoofdzakelijk in woord. Hier kom ik niet meer uit.
Nooit kan de kijker een echte impressie krijgen!
EEN COMPLEET VERWOEST LEVEN.

Het sublimeren is voorbij.

er ligt een verfrommeld hoopje in bed

EENZAAM ZIEK EN MIS ZE!

Je bent knoertpietje of je bent het niet. IK WEL. Ik wil zo vaak met mijn overleden ouders praten (wie niet) denkt de lezer! Maar dan bel ik van mijn mobiel naar vast of anders om en spreek dan in op de voicemail en dat luister ik dan terug. Het is anders voor mij dan op schrijven in (mijn dagboek) of gewoon een geluidsfragment.

Er zijn dus wel degelijk mensen, die kritisch kunnen lezen!

http://recensieweb.nl/recensie/de-doden-bepalen-het-leven/
Helaas blijkt het toch zo te werken, dat de bekende mensen of ze goed of slecht zijn altijd in de schijnwerpers staan en nagenoeg kritiekloos worden bejegend netzo als dat vermaledijde koningshuis.
Overigens inderdaad bepalen doden vaak het leven!