WERELDREIS van Amersfoort naar Arnhem.

VAN A NAAR A VIA A A A  EN WEER TERUG!

arnhem 2013 arnhem 2 2013

Jullie zien, ik ben er ondersteboven van!

Even heen en weer naar Arnhem. Boekjes afgegeven – nou ja de “fotografe” deed dat( slechts in de auto gehangen), deels zingend deels beroerd, maar denkend IS ER TOCH NOG LEVEN VOOR DE DOOD? Mijn gedachten weten het nog, voor geest/ emotie is het reeds vervlogen! Ik zong o.a. “Het zijn de kleine dingen die het doen!” Thuiskomend  roep ik” ZURüCK” en ik hoor à la Manja “DIE ZAUBERFLöTE” .

photoMijn allereerste psychiater zei: Je bent mijn duikelaartje jouw koppie komt altijd weer boven!  En de allerlaatste, die zichzelf langer een worst heeft voorgehouden, dan ik geloofde. Zei uiteindelijk “je bent al je hele leven aan het watertrappelen, dat houdt geen mens vol.” Met andere woorden : hij zag dat ik aan het verzuipen ben! En daar kon je vergif op innemen, nu  oververmoeid, onrust, suïcidaal. Ik hoor wijlen mijn vader zeggen, er is niets mis met iets bevechten! Man; je had geen idee. Wat denkt die psychiater nu? Het was bij hem,  dat de boekjes in de bus werden gedaan. Zou er toch weer een verwachtingspatroon  geschapen zijn ?  Ik ga tot het gaatje/grensoverschrijdend. Ik zal het blijven doen, tot aan mijn dood. Maar is het prijskaartje niet te hoog?

Ik heb er geen “zin” meer in!

Hoe dokter Hugenholz mijn moeder en mij behandelde in de jaren zestig Paula Croiset en Manja Croiset

http://dare.uva.nl/document/189881
dokter Hugenholz gaf mijn moeder dermate versuffende medicatie, dat ze bijna onder de tram kwam, ze was woest op de man, hij antwoordde alleen lekker rustig zo ver weg te zijn! Ze wou dat in 1945/1946 niet in de jaren zestig en mijn hoefde hij helemaal niet te zien. Ik aapte alleen maar mijn moeder na. Dank u