Bezeerd verdriet opnieuw. Hoe kom ik zo goed van vertrouwen niet uit de levenslessen?

Nog altijd naïef siert me dat na een leven lang ellende of is het alleen maar dom en laat ik me bezeren, dat wordt heel verdrietig wakker liggen. “IEMAND” zou me bellen voor die persoon met vakantie ging, niet gebeurd, nu ver na middernacht, wacht ik nog steeds. Straks hoor ik na de vakantie, het was zo laat geworden, ik durfde niet meer of toch vergeten in hectiek. Dan ben ik minder een molensteen dan velen me verwijten, die molensteen om je nek, die vergeet je niet. Weet je stuur een kaartje van vakantie. Sorry Manja, opnieuw dom en naïef.

Advertenties