Gedichten en emoties, stilte sterker dan woorden © Manja Croiset

Voor iemand speciaal opgedragen.

So far away
but still under my skin

In my presence but so far away

The relativity of distance.

Spreken is zilver, zwijgen is goud, gelijkgestemdheid platina.

intimiteiten schuilen in
kleine dingen
ik zit naast iemand in de auto
de zon staat laag
hij grijpt naar zijn bril
zonder een woord te wisselen
doe ik het dashboardkastje open
pak zijn zonnebril
we ruilen

een oud geliefde is blijven
slapen
voor hij de vrij lange thuisreis
aanvaardt wil hij zijn water en oliepeil
controleren
ik loop naar de keuken en sta als
vanzelfsprekend naast hem op het
moment dat hij de “naald” eruit trekt
geef ik hem een stuk papier
even vanzelfsprekend pakt hij het
aan en veegt hem af

gedachtig aan die
decembernacht
zo lang geleden
toen gaf bemind worden
een extra dimensie
gelijk aan muziek
haast religie

(woorden van een atheïst, voor sommige dingen zijn geen woorden jij had over telepathie, ik noem religie en ik geloof in geen van beide en toch hebben we beiden gelijk) Ik had dit natuurlijk ook ik een mail kunnen zetten. Dub of ik het geheel nu toch op mijn auteurspagina zet. Ik wacht eerst jouw reactie. Verwijder je ze dan zet ik ze als een cluster daar neer. Op verschillende momenten in mijn leven geschreven.

Soms ook ik een klein doch warm verdrietig gebaar.

NACHTEN
een zwoele zomernacht
met een minnaar
op het strand
een ijskoude vriesnacht
aan dek van een schip
een heldere sterrenhemel
nachten die tijdloos voelen

zijn schilderspalet kent meer schakeringen dan mijn woordenschat.

Manja de enige echte!

Advertenties