Een recensie van een vader van een verzorgster op “WIE IS DIE VROUW IN DE SPIEGEL BLOEMLEZING OF ROUWKRANS© Manja Croiset

Dag Manja,

Dit weekend in de auto heen en terug naar Groningen je boek gelezen. Wie is die vrouw in de spiegel.
“Zullen we maar niet meer praten, omdat geen enkele zin meer zin heeft”.

Dat herken ik, de aanvechting niets meer te zeggen, wat mij betreft ook uit protest.

Het is niet te doen dat vol te houden.
Het gekke is dat ik weinig van je weet en toch. Ik vind je boeiend. Om wat je schrijft en daarmee zeg je veel. Bij mij een beeld van jou van: in de war, psychiatrisch, altijd gedoe (PGB’s en zo), afhankelijk van anderen. Niets daarvan vind ik terug in je boek.
Wat ik lees is recht door zee, helder, sterk.

Je zegt de dingen die er toe doen. En ook om hoe je schrijft: niet te veel niet te weinig, geen pretenties. Je spaart jezelf niet en je klaagt niet. Je strijdt voor liefde en vindt het soms. Ik lees hier een gezond en sterk en heel kwetsbaar en verdrietig mens die ook de mooie dingen kan zien, let vooral op het laatste woord na verdrietig.
Ik heb al lezende aantekeningen gemaakt. Gewoon opgeschreven wat, door jouw tekst, bij mij opkwam zonder verder veel na te denken.
Pagina 8 en 9, tijdsbeeld, kind en Amsterdam. Toevallig zelf ook opgegroeid in Amsterdam. Ja wat was de wereld klein en groot tegelijk. 4 mei en zeker 8 uur ’s avonds voor mij altijd bijzonder geweest. Oorlog niet meegemaakt, geen slachtoffers in mijn familie, wel mijn grootvader die een verkeerde keuze maakte en lid van de NSB werd, tot verdriet van mijn oma.
Altijd wel blijven lezen over die oorlog ik dacht wel eens zo is het wel genoeg maar het is bij me gaan horen ik lees ik nog door, verbondenheid blijft. Die jaren 50 en 60, zo in het teken van losmaken, vooruitgang, hervinden. Mijn verbazing nu: dat alles zo heel kort na zo’n enorme catastrofe. Ik geloof dat ik ben opgegroeid in de blijdschap dat ‘het’ voorbij was, zonder ‘het’ te hebben meegemaakt en eigenlijk ook zonder dat ‘het’ emotioneel nog werd beleefd, behalve dan in de 2 minuten stilte op 4 mei. Wel veel verhalen, veel er over schrijven, veel proberen te begrijpen: ja. Maar 20 jaar collectief rouwen en huilen was niet misplaatst geweest. Ik vind wat je schrijft ook interessant omdat ik er van kan leren. Wil en kan iemand die getraumatiseerd is toch nog wat van zijn / haar leven maken? Hoe is dat, beschadigd te zijn, niet willen vergeten?

Wat goed van je: je brengt het zo het is maar je brengt het niet zwaar.
Je bent nog steeds het ongebroken kind ik geloof in je.

Pag. 21 2e alinea regel 8/9: je hebt het over moeten doorgaan met mijn veel te zware taak. Doe je dat nog steeds? Dat verontrust me, te zwaar is te zwaar.

Pag. 28: “menig choreograaf zou wat geven voor de gelijkbenigheid van marcherende soldaten”. Dat is fascinerend. Ach marcheren is gewoon dansen. Volgens mij houd je veel van dansen. Ben er zelf dol op. Niet zozeer stijldansen, meer het vrije dansen. De afgelopen 6 jaar doe ik veel aan dansen. Een van de vormen heet “5 ritmes” (zie http://www.dansjeleven.nl).
Ik zou graag eens met je gaan dansen. Laat maar weten als je dat wil ik haal je op en breng je thuis. Als je niet wil is het ook goed. Als je wel wil maar niet kan ja wat dan?

Pag 41: “mensen die vinden dat je zo nodig moet aarden zijn doorgaans zweverige types” Haha dat vind ik leuk. Een van de plekken waar ik dans komen mensen die ik heel heel zweverig vind. Tenenkrommend maar ik blijf komen want de muziek is zo goed. Heel lang daar fijn gedanst maar nooit contact met anderen tot kort geleden en nu dans ik opeens met die en met die en zweef zelf ook lekker mee.

Pag 51 je honger naar liefde / en zo sterf ik van de kou. Nou dat vind ik moeilijk om te lezen. Dus daarom die uitnodiging samen te gaan dansen.

Pag 60: het tinnitusvogeltje. Echt heel erg leuk!

En tot slot raakt me: “ de tocht valt zwaarder dan verwacht”.

Dank je voor wat je schrijft ik heb er wat aan.

Ik vraag me wel af: het boek dat ik heb gelezen is een bloemlezing (en een rouwkrans).
De Manja die ik hier in zie is die nu anders? Hoe gaat het met je?

Hartelijke groet Bas Dijck

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s