Reactie Esther Morren een virtuele vriendin, dat heeft zich vandaag verdiept op Manja, een leven achter onzichtbare tralies.

http://esthermorren.blogspot.nl/2014/02/manja.html

Advertenties

Riooljournalistiek HDC en Foto door Esther Morren in het Eye. © Manja Croiset

Esther Morren

De stemming in het rode zaaltje is bijna opgewekt. “Ben jij familie van Manja?” vraagt iemand op de voorste rij. Er wordt instemmend geknikt. “Dat dacht ik al, ik ben familie van Willy.” Dan gaat het familielid nog even plassen. Ik ben al geweest.
Vind ik leuk · · Meldingen stopzetten · Delen
Marijtje Sophie van der Meer en 3 anderen
Manja Croiset Willy Lindwer belde net, hij dacht dat die vrouw hier was geweest en ik zei over EEN FOTO van een normale Manja en het was een ander artikel geweest en hij beaamde volmondig. Ze heeft gewoon TELEGRAAF ACHTIG AAN GEPAKT. En iets gedaan wat niet mag ze hebben stukjes uit de film gehaald en niet de toegestuurde FOTO’s Dat was vanmorgen overigens. Ze hebben een harde aan me hoor, hoe ik er ook onder gebukt ga. Ben benieuwd welke familie van Willy er was. Zijn vrouw?

Esther Morren.

DIT IS KOREN OP DE MOLEN VAN DE SCEN. ARTS
Iets anders, ik heb een verbod op plaatsen van je stuk. Auteursrechten, maar wat heb jij/ de techniek van de krant gedaan? Je of welke technicus dan ook heeft een foto uit de film geknipt van de kinderkamer. Dat mag niet en HET IS RIOOLJOURNALISTIEK! Arme.. . De Groeten. Ik ben ernstig beschadigd. Niemand zal nog over me lopen. Ook mensen die ik nodig heb niet. Ik houd niet van polemiek. Maar dit is schandalig. Het artikel
kan , maar de foto’s.Film%20Recensie-HDC-MULTITABLOID-HDC401---HDC-1-211745_118277974-page-001

En die foto is helemaal niet even thuis, maar in St Veluweland.
 

ONGENUANCEERD DIEP VERDRIETIG over krantenartikel over de film Manja een leven achter onzichtbare tralies © Manja Croiset

MISSCHHIEN KIJK IK TE ONGENUANCEERD!

MIJN TONG IS SCHERP GEWORDEN VAN HET LIKKEN AAN MIJN WONDEN Manj-aforisme. staat in “SPELEN MET TAAL” .

Diep verdrietig en gekwetst, preview van een krantenartikel gezien en daar doodongelukkig van. Geen zeggenschap. Ik wou erkenning, ik lees hem niet! En nu is degene die me interviewt, ook gekwetst. ACCCHHHH wat zielig. Dit is een domme primaire reactie.  Het zij zo. Nou als dat je enige trauma is. Ik maak me nu voor de pers onmogelijk, jammer dan. IK WOU MANJA zijn!

HET IS TE ONGENUANCEERD WAAR IS DE LEUKE VROUW DIE IK OOK BEN.

We hebben op gelijkwaardige voet gepraat en ik voel me alleen maar weggezet als een GEK. Het was echt een leuk gesprek. En ze begreep niets dat ik niet eerder erkenning va=oor mijn boeken had gekregen. Vooral door de keuze van de foto’s. Maar goed dat is ingecalculeerd als je publiekelijk gaat, maar ik had iets meer integriteit verwacht en dat is heel naïef. Ik voel me zo niet geloofwaardig als schrijfster. De Pers zal wel uitkijken voor ze weer bij dit secreet komen of wie weet “ze is gek’ niet serieus nemen! O wat vals, maar ja een mens moet overleven niet waar! Maar ik voel me verraden.

EEN FOTO VAN EEN NORMAAL MENS DAT IK OOK BEN HAD HET HELE ARTIKEL VERANDERD! DIT IS KOREN OP DE MOLEN VAN DE SCEN_ARTSEN!

NOG EEN VERBOD OOK OM HET ARTIKEL TE GEBRUIKEN NOU DAT BESLIS IK ZELF.