Een bedankje op deze moederdag en sterfdag van een oudhulp met een slecht afscheid. © Manja Croiset

Zonder naam te noemen, een hulp die hier begon vlak voor mijn moeder overleed, is hier kort geleden weg gegaan. We botsten. Vandaag gaat de bel een andere verzorgster deed open en daar was een wit bloemetje met kaartje! DANKJEWEL… Groot in kleine dingen. Wel tegenwoordig is het dan geen ‘blijdschap’ maar ontroering. Maar net zo waardevol. Niet the sophisticated lady,( een foto van twee jaar terug waar ik net complimentjes voor kreeg), die mag dan wel een onnatuurlijke zijn gestorven, maar dit blijven kostbaarheden..

Advertenties

ALS REACTIE BEGONNEN EN EEN APARTE COLUMN WAARDIG VIND IK NU TOCH

ALS REACTIE BEGONNEN EN EEN APARTE COLUMN WAARDIG VIND IK NU TOCH

ook wat dit onderwerp is niets menselijks mij vreemd. Maar de vlag er voor uithangen schreeuwen. NEE NOT ME.

Zoals altijd een toevoeging. Het is me niet helemaal vreemd. Moet alweer decennia geleden zijn. Een internationaal klassiek concours vond toen plaats in Zwitserland (overigens hoe moet je vergelijken?) een piano, iemand die zingt een strijker een blazer. Isballe van Keulen 17 en ze werd geroepen. Het was haar helemaal niet duidelijk of ze eerste of derde was. Het was eerste. Het is me bijgebleven, dus ik vond dat leuk, maar ook een buurmeisje dat net begon (’s morgens 7 uur oefenen, ik werd toen al gek) mam; ik wil een Isabelle van Keulen staart. Wat ik nu bijzonder aan Isabelle van Keulen vind. Haar roem niet naar het hoofd gestegen, leeft terug getrokken met een gezin ergens in Engeland en ook als ze niet gewonnen, had ik met plezier naar het programma gekeken/geluisterd. Toch blijft, moet alles een competitie zijn? Als afleiding was er een paar jaar bij de AVRO een amateurmuziekprogamma ook een wedstrijd, eveneens alle stijlen door elkaar wel allemaal zang, maar van pop, musical, opera, operette alles door elkaar heen. Het was geen onaangenaam amusement, maar een ding is me bij gebleven. Tegenwoordig is een neger een scheldwoord voor mij niet, ik vind een zwarte meer discriminatoir. Maar een was een man, die een stukje Porgy en Bess deed, op zijn knieën op een plankje en zooooooooo verschrikkelijk mooi. Ik was duidelijk de enige niet. Elke week was er een winnaar en die kwamen apart in de laatste ronde tegen elkaar uit. Meer dan geschokt was ik, hij de winnaar niet. Het programma LEEK afgelopen. Een paar bekende musici onder wie La Deutekom verschijnen onverwachts ten tonele. Hij kreeg een professioneel contract en een staande ovatie. (Die dikke man zie ik voor me, hij kletste de onderdelen aan elkaar ook iets over de natuur, maar die naam – dat zoeken we op-wil me maar niet te binnen schieten ) en ik was diep geroerd. Maar nog steeds heb ik geen echte idolen en heb nooit een poster van wie dan ook hangen. Ik besluit van deze reactie een aparte nieuwe column te maken! Er was ook nog een programma met Cees van Drongelen jonge mensen op weg naar het concertpodium, maar dat was het niet!

De zorgen over mijn achteruit gaande geheugen onterecht, het komt ‘gewoon’ van zelf boven drijven. Geen internet, geen ouders als vraagbaak. Just my memory.
Ernst Daniel Smid.
OOK ZONDER NIEUWE BOEKEN, BLIJK IK TE BLIJVEN GESCHRIJVEN!

KENNELIJK GEEN PATRIOT NOCH CHAUVINIST© Manja Croiset

EEN OPEN VRAAG AAN ALLE SPORTLIEFHEBBERS EN ZOALS OOK GISTEREN HET SONGFESTIVAL. IK SNAP HET NIET. IK HEB HET NU NIET OVER WEL OF NIET VAN SPORT E.D. HOUDEN, MAAR ‘NEDERLAND’ WINT EN MEN GAAT UIT ZIJN DAK. ALS IK SPORTLIEFHEBBER WAS OF VAN HET SONGEFESTIVAL HIELD ZOU IK KIJKEN LUISTEREN, OMDAT HET ME BOEIT EN HET ZOU MIJ DAN NIET UITMAKEN WELK LAND (m.i. gewoon een of meer personen) ZOU WINNEN. IK ZOU DE SPORT MOOI BEOEFEND WILLEN ZIEN EN DE HET LEUKSTE LIEDJE (WAT OOK SUBJECTIEF WENSEN TE LATEN WINNEN, WAARIN DUS SMAKEN VERSCHILLEN) MAAR WAAROM MOET NEDERLAND WINNEN EN DAN VAN ‘ONS’. WAT HEBBEN WIJ DAAR AAN BIJGEDRAGEN. TROTS OP JE KIND KAN IK VOLGEN, MAAR DIT NIET. GENIETEN OM HET GENIETEN AN SICH. WE HEBBEN FOUTE PARTIJEN, VOELEN JULLIE JE MASSAAL SCHULDIG? IK NIET, JA AF EN TOE PLAATSVERVANGENDE SCHAAMTE. DUS LEG HET ME UIT. IN ZOVERRE BEGRIJP IK HET, DAT IK IN ‘HET GEWEER’ ZOU KOMEN BIJ EEN BEZETTING. GAARNE REACTIES. IK ZIT NIEMAND ‘AF TE ZEIKEN’ EVEN GROF GEZEGD, MAAR IK VERMAG HET ECHT NIET BEGRIJPEN!
WIJ HEBBEN GEWONNEN, IK HEB HELEMAAL NIETS GEDAAN! GEEN PATRIOT EN GEEN CHAUVINISME.

Moederdag en in Memoriam Paula Croiset- Kool © Manja Croiset

IN MEMORIAM PAULA CROISET-KOOL

11 mei en Moederdag, was altijd meer voor de commercie voor ons , maar nu het exact op Moederdag vandaag dus 2 jaar geleden is dat mijn moeder overleed, voelt dat opeens anders. Paula Kool geboren Amsterdam 11 maart 1918 overleden Hoogland 11 mei 2012 als Paula Croiset-Kool. Je eega mijn vader en die van mijn zussen, ging je een half jaar voor 71 jaar samen, nee een paar jaar WO II er tussen zonder elkaar. Dag Mam. Zo waren julllie nog samen op mijn 65e verjaardag juli 2011 het zag er toen niet naar uit….Odo nog geen 5 maanden later overlijden zou en jij 6 maanden erna

Opnieuw die foto van mijn moeder met mij. Eén tekst uit "zieleroerselen van een getormenteerd mens!

high tea manja 007