Oppervlakkige mensen zijn mijn vrienden niet © Manja Croiset

Hier heb ik nu echt genoeg van. Mensen die toevallig op mijn pad kwamen, beter gezegd op die van mijn ouders door een ongeluk.
Echt ieder het zijne. We hebben nooit bij elkaar gepast. Ook niet bij mijn ouders. Doodgoede simpele mensen. Prima, niks mis mee. Maar niet bij mij passend.
Nu hoeft niemand mijn boek ‘OVER DE SHOAH DIE NOOIT VOORBIJ GAAT’ te kopen, maar zeg het dan niet. Mensen gaan met vakantie prima dat hebben ze nodig. Maar ik ben niet oppervlakkig en ik kan hier niets mee. Ja, ik kan ze om boodschap vragen, maar dat wil ik niet. Ik houd niet van onwaarachtigheid. Als echte vrienden, met wie ik dingen werkelijk deel met vakantie zijn en het goed hebbe, is dat fijn . Maar ik zit niet op vakantiekaartjes van deze mensen te wachten, moet ik dit nu aankaarten of dood laten bloeden. Ik ben zelf ook mee gaan doen in de obligate wensen. Ze hadden dus gezegd dat ze het boek zouden kopen, ik nodig uit om er iets te zetten. We hebben besloten dat we het te zwaar vinden. Twee reacties, ik kan niet tegen oppervlakkigheid en ‘vrienden’ hebben de moed om te lezen hoe anderen ‘het niet goed hebben’. Laat het je dankbaar stemmen. Alle mensen fiets vlieg zeil enz. er vrolijk op los. Geniet ervan het is jullie allemaal van harte gegund, maar als er niet ook iets van diepgang, passen jullie niet in mijn ‘contacten’. En verder moet niemand iets. Nogmaals moet ik dit nu expliciet gaan zeggen, nu kan al een week nagenoeg geen woord zeggen, maar ik voel ook ongemakkelijk als er dan 5 juli een cadeautje komt. Ik wil hier vanaf.
Ik zei, het waren nooit vrienden en ik neem het ze niet kwalijk, maar dan geen contact. Wel ooit echt kwaad op een goede vriend, die dit soort boeken ook niet leest en toen dacht als anderen of ikzelf door ellende gaan, heb dan de BALLEN (ze prefereren voetBALLEN) om het op zijn minst te lezen, wat ben je voor vriend, als je dat niet doet.

Met wie hier in de wijk het meeste contact, twee weduwnaars. Beide erudiete mannen, troost en hulp over en weer. En een ander stel zieke mensen, al jaren die me niet LATEN BARSTEN, maar wel aangeven zo’n boek wordt ons nu ook teveel, ben ik dan geïrriteerd ? Absoluut niet. En niet iedereen is een lezer. Het is geen must.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.