Ik wil je nooit meer zien © Manja Croiset

ik wil je nooit meer zien

stond je maar onverwacht

voor de deur

 

NACHTMERRIE, MAAR WAKKER EN ZEER BEWUST © Manja Croiset

NACHTMERRIE

hoe te leven

met te weten

dat er niet met je

te leven valt

 

hoe te leven

en maar al te goed

begrijpen

dat er niet met je

te leven valt

 

hoe te leven

met te weten

dat het nooit veranderen

zal en je jezelf

al helemaal niet verdragen

kan

 

als dat geen nachtmerrie bij bewustzijn

is

Menig mens getroost, maar mij helpen woorden niet meer © Manja Croiset

 

Met dit ‘gedicht’ van mij heb ik menig mens getroost/ ben ik tot steun geweest, maar mij helpt het niet meer.

 

MODDERSTROOM VAN MENSELIJK LEED

 

een luisterend oor

een troostend gebaar

een paar zorgvuldig gekozen woorden

in betraande machteloosheid

 

DE NOODKREET DIE NIET VERSTILT, MAAR TOTAAL ZINLOOS IS.
mijn lichaam en geest

zenden verschillende signalen uit

mijn lichaam wil rust

mijn geest afleiding

 

            of

 

mijn lichaam en geest

geven verschillende

boodschappen af

mijn lijf wil rust

mijn brein afleiding

van eendje

tot zwaan

uit het dal

als wervelwind
het lelijke/domme jonge eendje

toch nog uitgegroeid tot…..

wel bijna aan de zwanenzàng toe

 

uit niets geboren

lang niemand geweest

ontpopt als een zeer kleurrijke

vlinder

maar vlinders o zo kwetsbaar

verpulverd

maar die niemand en al dat niets

zal toch een omvangrijk oeuvre nalaten

 

het masker

toch weer façade

waar ik achter schuilga of wordt het een dodenmasker AFTAKELING

 

decorum verlies

natuurlijk

doch vernederend