Wijlen mijn verpleegdochter. © Manja Croiset

Ach dit zoals ik ben.

 

een pirouette van blije
dynamiek
met duizelingwekkende
vaart
beland ik in de orkestbak
of is het de afgrond

zo typerend voor mij
misschien zou een ander schrijven

een pirouette van blije
dynamiek
oogst daverend applaus
heel gelukkig door het succes

 

knipoog duisternis

De voorkant van dit boek ontstond, nadat haar een zwart gemaakte kaart stuurde een knipoog in de duisternis, meer heb ik je niet te bieden. Voor het eerst sprak ik op een rouw bijeenkomst. Is de mijne de volgenden. Het is zo hoog hoog tijd.

IN MEMORIAM LOTTE JONGEJAN

 

bloemen

 

kijkend naar de winterroos

denk ik aan je dood

 

kijkend naar de lentenarcis

voel ik je zo grote nood

 

kijkend naar de zonnebloem

waar je niet meer van genoot

 

kijkend naar de winterroos

denk ik aan je dood

 

ijsbloemen op het raam

ik zie jou daar nog eenzaam

en ongelukkig staan

en ik weet zo goed dat we

je moesten laten gaan

 

fel gekleurde gerbera’s

wou je bij je kist

en bij elke bloem

word je o zo node gemist

heb je je misschien

dan toch vergist

 

en zal reizen met de trein

ooit nog niet beladen zijn

 

 

Advertenties

Tentoonstelling Arbeid Adelt , reactie van mij © Manja Croiset

Ingezonden op een artikel ervoor in de Stad Amersfoort.

Arbeid Adelt een bestaande uitdrukking, maar in het kader van WOII de SHOAH specifieker.

Ik vrind het VRESELIJKE WOORDEN NA

 ARBEIT MACHT FREI. Boven de ingang van elk concentratiekamp zelden nog een UITGANG.

En discriminatie van werkelozen.

Manja Croiset

Zou de stad Amersfoort dat nog willen toevoegen? Proberen?

Van werken is nog nooit iemand dood gegaan. Je zou ze de kost niet moeten geven!!! Goedkoop want doden eten niet.