Dit was een mooie zin voor mijn film met Willy Lindwer geweest © Manja Croiset

Pratend vanuit het kind, maar niet gedissocieerd.

Het zou zo maar de opening van een boek kunnen zijn, maar het allemaal wel  beschreven in “mijn leven achter onzichtbare tralies”

De goede leerling
Het knappe balletmeisje
Maar altijd was er die mysterieuze angst
Die onopgemerkt bleef
Te stil en onzichtbaar
Hoe opgelucht ze was de lagere school
En niet meer ‘spelen’ op de kleuterschool
Alleen maar zitten in een bankje…

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.