Ooit een korte periode een correspondentie met Arthur Japin © Manja Croiset

Mijn lenigheid zegt niet veel over mìjn constitutie..
Weinig zinvol, maar ik zou in bed kunnen liggen, zuigend op mijn grote teen.
Wat wel praktisch is, ik word krankzinnig van de tintelingen in mijn benen en de keer dat ik er helemaal gek van werd, radeloos. Uiteindelijk in bed, maar zeker een half uur 90 graden mijn benen, de tintelingen zakten (overigens blijkt in de neurologie, pijn gevoelloosheid en dit soort tintelingen allemaal onder de noemer PIJN te vallen). Nu de kracht niet en af en toe als hulp is met hun rug naar mij toe en daar tegen aan of op hun schouders…Komt trouwens ook voor MS veel van mijn klachten…..

Een paar jaar geleden, heb ik een korte periode met Arthur Japin gecorrespondeerd.
Hij was over lenig, zijn knieën te soepel en ze konden doorklappen naar de achterkant.
Dit kan ik alleen niet meer, toen ook niet, maar vertelde over het gevoel van vrijheid dat het gaf. Un grand jeté entournent.

Kamer ontruimen diagonale sprong, van de ene punt van de kamer naar de andere en dan middenin een slag draaien.

 

WIE WEET BEN IK DE WITTE MET HET ZWARTE HART

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s