Mensen koop even helemaal NIETS, Ik ga het herschrijven! Ik bedoel Manja en Klinieken

Advertenties

Zojuist besloten om Manja en Klinieken ook in hardcover te laten verschijnen

Zojuist besloten om Manja en Klinieken ook in hardcover te laten verschijnen, duurder natuurlijk. De paperpack is voorradig, dit duurt zeker een week. Ik laat hem zien vanwege het ander ISBNMANJA_EN_KLINIEKEN_of_DE_GROTE_MISKENNING hardcover-page-001

Persona non grata binnen de Croiset dynastie. Overgenomen van facebook.

Persona non grata binnen de Croiset dynastie.

Zoals ik al eerder aankondigde, wilde ik een uitgebreid onderzoek starten naar het “het fenomeen Manja Croiset”. Ik stuitte op niets anders dan tegenstand, niemand wilde meewerken. het is nu maar een mini onderzoekje geworden à titre personel. Als je bij een Croiset begint, blijk je je daar die niet bij te kunnen tot de beperken… Vele verhalen. Mijn vraagstelling veranderde niet. Waarom blijft deze zo bijzondere vrouw mislukken en onderbelicht en los van het tragische fysieke einde, ook al ligt ze nog niet onder de groene zoden. Is het juist vanwege de achternaam, zoals ze zegt in haar eerste boek DISSONANTE SYMFONIE, in de schaduw van de grote namen…Hans Croiset is natuurlijk o.a. een excellent regisseur. Zijn broer een begenadigd acteur….Toneel een rode draad in die familie en alhoewel, ik Manja Croisets leven slechts  kan beschrijven als een levenslange tragedie, kan ik niets anders ontdekken dan  dat juist zij wars is van acteren. Bij Hans en Jules is acteren een vak, de laatste heeft er nog wel een syndroom van gemaakt. Artiesten en goede. Mevrouw de Jonge komt qua leeftijd het dichtst bij mevrouw Manja Croiset. Tevens benadert  het haar problematiek, toch hebben hun levens een totaal andere wending genomen/verloop gehad. Terwijl Manja hier en elders, drama queen en genieten van slachtofferrol naar haar hoofd geslingerd krijgt en Hella de Jonge de hemel wordt in geprezen, “oerwijf”, en “bedankt” en “wat een moed”. En alle superlatieven die je maar bedenken kunt…. Geld van haar man (mijn observatie) heeft haar de mogelijkheid gegeven te doen wat ze wil en de namen van haar vader en man zal veel deuren geopend hebben. Bovendien als je een positieve review op haar website zet, staat hij daar te “schitteren”, is het zelfs maar een licht kritische noot, meteen verwijderd. Waarvan akte. Natuurlijk zit er ook een stuk eigenheid in Hella, maar had die zich zelfstandig kunnen ontwikkelen? Ik kan het niet ontdekken. De grondslag zal dezelfde zijn de SHOAH. Kan ik er toch niets anders van bakken, dat mevrouw de Jonge cultivé is en gebleven, gespeend van introspectie. Beide dames extravert. Leben oder Theater. (Charlotte Salomon) kun je je af vragen. Bij mevrouw de Jonge zou ik zeggen  Leben und Theater. Bij  Manja Croiset noch leven noch theater, een getormenteerd mens, die wel in staat blijkt ook leed van anderen te kunnen zien en echt strijdt tegen onrecht, wat zich niet beperkt tot het jodendom. Een verloren strijd ‘de rechten van de mens’, dat weet ze heel goed en brengt dat simpel met ‘vrede een utopie’ natuurlijk is ze op zoek en terecht naar erkenning en acceptatie/ waardering. Maar een tekstje waaruit ze al op haar 21e een relativerend voor vermogen bezat (wat overigens wel cerebraal is) en korter geleden, haar  “nietig en verdrietig, maar de pijn zo groot”. Als je al haar uitspraken goed tot je door laat dringen is ze een groot filosoof, die waarschijnlijk de erkenning pas krijgt na haar dood, zoals dat met velen grote geesten het geval is. Een buitengewoon getalenteerde vrouw en zeer breed georiënteerd en dat alles binnen haar eigen gevangenis. Die daar deels altijd zou huizen, maar ook goed op slot wordt gehouden door, medici, pers, familie etc.Een zin uit dat tekstje  op haar 21 e. “Ik ben een korrel zand op de grote aarde, ik ben een druppel water op de onmetelijke zee…” En nog minder vindt ze zichzelf en door de decennia heen, zie je de bewustwording van haarzelf, maar behalve kennis en wijsheid is ze daar niet veel mee opgeschoten. Verdrietiger van geworden…Ze schuwt kritiek niet, althans het doet haar wel pijn, maar wijkt daarvoor niet. ik ‘ontmoet’ een buitengewoon principieel mens met alle consequenties daaraan verbonden. Niet ingelijfd willen worden “in het jodendom” en dan toch in het NIW verschijnt en van redactiewege de naam activiste meekrijgt. Dit is de mening van een mens, want “het project Manja Croiset” is jammerlijk mislukt. Misschien krijg ik pas 27 jaar oud ooit nog duidelijkheid waarom dit zo moest lopen, maar naar ik vrees, zijzelf niet meer….Heel veel tragiek in de wereld en binnen deze familie.

U hoort mij niet zeggen dat de andere leden van deze roemruchte dynastie niet ook zijn/haar portie heeft meegekregen, maar Manja Croiset, ik blijf haar ‘het fenomeen’ noemen en blijf achter met het gevoel van onvrede en onmacht. ondanks haar woorden dat ze zich ontworsteld heeft aan de mening van anderen, “vertoeft ze in haar dwangbuis van angst en ziekte die nagenoeg dagelijks nauwer wordt”. (vertoeven heeft voor mij een positieve lading, dat is hier zeker niet van toepassing).Ik heb dit als artikel ingestuurd naar diverse kranten, maar het werd niet geplaatst per slot van rekening is ze niet bekend. Mijn opzet was ook een onderzoek op de UvA, maar geen medewerking. Ik ga eens kijken of ik dit kan plaatsen als review bij haar boeken.

Nog een voetnoot, er wordt vaak “haar Barlaeus” aangehaald een zin uit het schoollied. “Gebonden vrijheid”.

Gebonden wel, de vrijheid kan ik niet ontdekken en zijzelf ook niet, althans dat is mijn perceptie.

Maria Christina (Marijke) Coppens

Teksten van anderen vertegenwoordigen tevens een stukje van mijn verhaal….

Net noemde ik elders. Van de schoonheid en de troost, maar dit ook…
Wim Kayzer nauwgezet en wanhopig
Wim kayzer vertrouwd en o zo vreemd
Zoiets  verwerkte ik op mijn 21e in een gedichtje….

Wie weet, ben ik zelf ook wel een “schitterend ongeluk” , wordt dat dan weer van de schoonheid en de troost en ik ben ik een Esschertekening geworden….

Ik droeg het op aan Charlie Hilm

Mag ik je deze teksten aanbieden???
Zoiets als VAN DE SCHOONHEID EN DE TROOST al heet ik geen Wim Kayzer, dat is een vorm van rijkdom, die ik bezit, eenmaal iets gezien en het blijft me altijd bij. Bij sommige dingen  is dat ballast, hierbij…

SAIL ZO’N 30 JAAR geleden mijn moeder was thuis met gordelroos.

we woonden al in Hoogland
ook bedelaressen hebben bijzondere ervaringen in positieve zin
de file stond van Amersfoort tot voorbij Amsterdam
op weg waren we met Marjolijn en de kinderen naar Sail
het angstzweet droop van me af en we dachten nergens
meer te komen en dan….
een politieagent die een weg afgesloten hield maakt een gebaar
en gaan konden we dwars door de weilanden heen parkeren op
een klein weggetje nog een stukje lopen en helemaal aan de rand
van het Noordzeekanaal zaten we
slecht weer op die zomerdag de tocht helemaal voor niets wanhoop
ellende de dag leekt de mist in te gaan
en dan duikt uit die mist het ene schitterende grote zeilschip
na het andere op zo mooi zo indrukwekkend ontroerend
het is koud ik voel het niet heb wel een winterjack aan
Sjachaf karli ik heb het koud in het Ivriet en wou naar huis zijn opa stond al
op het punt daaraan gehoor te geven maar zijn tante Manja ik dus neemt hem
tussen haar benen handen vinden wanten in de zakken ze trekt ze
aan en legt ze om zijn oren en ook hij genoot toen een moment om
nooit te vergeten ik denk dat dat het meest intieme moment met dat neefje
was voor mij de minst toegankelijke
ooit ben ik nog bij het uitvaren met Odo en Paula aan de overkant geweest
op een zonovergoten grashelling mooi leuk de tocht erheen minder zwaar
zelfs onderweg kleren gekocht
maar nooit kon iets meer in de schaduw staan dan het uit de mist opdoemen van die schepen
een bedelares steeds armer in het heden maar met een schat van herinneringen

nog meer schoonheid
één keer ben ik met vrienden
naar Ameland geweest
heen zigzaggend door de vaargeul
terug het drooggevallen wad
zeerobben volgens
zo mooi om te koesteren
los van mijn onvermogen
iets moois moet je niet overdoen
het valt niet te evenaren

Hoe die rijkdom beklijft? En hiermee heb je je overdosis Manja Croiset voor vandaag wel weer gehad.

HET ARCHIEF

ik heb een televisie
in mijn hoofd
veel films
kan ik daarop zien

ik heb een cd speler
in mijn hoofd
veel concerten
kan ik daarop horen

ik heb een bibliotheek
in mijn hoofd
veel boeken
kan ik daar uit lezen

ik heb een atlas
in mijn hoofd
veel reizen
kan ik daardoor maken

ik heb een fotoalbum
in mijn hoofd
veel mensen
kan ik daar weer ontmoeten

mijn leven speelt
zich denkbeeldig af
in mijn hoofd