Teksten van anderen vertegenwoordigen tevens een stukje van mijn verhaal….

Net noemde ik elders. Van de schoonheid en de troost, maar dit ook…
Wim Kayzer nauwgezet en wanhopig
Wim kayzer vertrouwd en o zo vreemd
Zoiets  verwerkte ik op mijn 21e in een gedichtje….

Wie weet, ben ik zelf ook wel een “schitterend ongeluk” , wordt dat dan weer van de schoonheid en de troost en ik ben ik een Esschertekening geworden….

Ik droeg het op aan Charlie Hilm

Mag ik je deze teksten aanbieden???
Zoiets als VAN DE SCHOONHEID EN DE TROOST al heet ik geen Wim Kayzer, dat is een vorm van rijkdom, die ik bezit, eenmaal iets gezien en het blijft me altijd bij. Bij sommige dingen  is dat ballast, hierbij…

SAIL ZO’N 30 JAAR geleden mijn moeder was thuis met gordelroos.

we woonden al in Hoogland
ook bedelaressen hebben bijzondere ervaringen in positieve zin
de file stond van Amersfoort tot voorbij Amsterdam
op weg waren we met Marjolijn en de kinderen naar Sail
het angstzweet droop van me af en we dachten nergens
meer te komen en dan….
een politieagent die een weg afgesloten hield maakt een gebaar
en gaan konden we dwars door de weilanden heen parkeren op
een klein weggetje nog een stukje lopen en helemaal aan de rand
van het Noordzeekanaal zaten we
slecht weer op die zomerdag de tocht helemaal voor niets wanhoop
ellende de dag leekt de mist in te gaan
en dan duikt uit die mist het ene schitterende grote zeilschip
na het andere op zo mooi zo indrukwekkend ontroerend
het is koud ik voel het niet heb wel een winterjack aan
Sjachaf karli ik heb het koud in het Ivriet en wou naar huis zijn opa stond al
op het punt daaraan gehoor te geven maar zijn tante Manja ik dus neemt hem
tussen haar benen handen vinden wanten in de zakken ze trekt ze
aan en legt ze om zijn oren en ook hij genoot toen een moment om
nooit te vergeten ik denk dat dat het meest intieme moment met dat neefje
was voor mij de minst toegankelijke
ooit ben ik nog bij het uitvaren met Odo en Paula aan de overkant geweest
op een zonovergoten grashelling mooi leuk de tocht erheen minder zwaar
zelfs onderweg kleren gekocht
maar nooit kon iets meer in de schaduw staan dan het uit de mist opdoemen van die schepen
een bedelares steeds armer in het heden maar met een schat van herinneringen

nog meer schoonheid
één keer ben ik met vrienden
naar Ameland geweest
heen zigzaggend door de vaargeul
terug het drooggevallen wad
zeerobben volgens
zo mooi om te koesteren
los van mijn onvermogen
iets moois moet je niet overdoen
het valt niet te evenaren

Hoe die rijkdom beklijft? En hiermee heb je je overdosis Manja Croiset voor vandaag wel weer gehad.

HET ARCHIEF

ik heb een televisie
in mijn hoofd
veel films
kan ik daarop zien

ik heb een cd speler
in mijn hoofd
veel concerten
kan ik daarop horen

ik heb een bibliotheek
in mijn hoofd
veel boeken
kan ik daar uit lezen

ik heb een atlas
in mijn hoofd
veel reizen
kan ik daardoor maken

ik heb een fotoalbum
in mijn hoofd
veel mensen
kan ik daar weer ontmoeten

mijn leven speelt
zich denkbeeldig af
in mijn hoofd

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s