Niet van deze garnalen, maar wat ben ik ziek © Manja Croiset

Maar weer in de ruststand, kwijt wat ik allemaal wilde zeggen na het zien van het NOS journaal van 20.00 u het voelt jaren geleden.
Twee dingen weet ik weer, het zwaar water en uit Iran, iets anders dan op sterk water.
En alhoewek ik een garnalen liefhebber ben, vind ik dit wel zo een godsgruwelijk smerig verhaal. Ik vind trouwens de roze noore lekkerder.
Er komt nu een automatisch garnalenpelfabriek ( wat een woord) in Lauwersoog. Voorheen ginngen miljoenen Nederlandse garnalen met vrachtwagens naar Marokko weken later op dezelfde wijze terug em dan als vers verkocht. Ik word licht misselijk, maar dat ben ik vaak.
Wat ongelooflijk GOOR!
Over garnalen de vrouw van een bekende Nederlander, jaren geleden tegen mij over een andere bekende Nederlander, die moest plassen tijdens een interview en dat niet durfde te zeggen en ik neem aan dat daar een katheter aan te pas moest komen…. maar zo ver rijkt deze Manjadote niet.
“Toen sloeg de klem op zijn GARNAAL”.

Opening Bibliotheekwinkel Amesrfoort © Manja Croiset

Vreemd dit is op het internet helemaal niet meer terug te vinden, maar wie wat bewaart heeft wat.
Op LinkedIn werkt niet een link meer
Ze zitten nu al lang in het Eemhuis, ben benieuwd of  hij nu door anderen ook te zien is.
Mijn laastste keer buitengaats en 20 kilo lichter dab nu.

Ik houd van humor, niet van (on)gein. En van cultuur en niet van een “cult.” © Manja Croiset

Uithuilen en opnieuw beginnen, maar Wim Kan is dood en vroeger ook.  Vraag maar aan Inez van Dullemen Max Croiset “praat ik nog wel goed” In vroeger is dood”.  Vroeger is dood met Max Croiset en Jasperina de Jong door…​  Hij vult het vanzelf aan. Een  bejaarde spelend, die het nog net allemaal wist. Kort erop zou hij in de realiteit een hersentumor krijgen. Verdwaalde in Den Haag en werd aangezien voor een demente bejaarde, er was gelukkig wel een alerte neuroloog. VROEGER IS HEEL ERG DOOD en OOK NIET. IK BEN DOOR VROEGER. NU