Zittend in de Vensterbank uitkijkend over Leidseplein © Manja Croiset

Doen we hem nog een keer, met dank aan Oda Lijdsman
Links 2016 rechts 1946
ons huis 2016Geboortehuis in 1946
heineken
TIJDSBEELD
eind jaren vijftig
zittend in de vensterbank
uitkijkend over het Leidseplein
was de wereld groot genoeg
trams rijden af en aan
’s avonds gefascineerd door de
aan en uitspringende lichtreclames
soms de sensatie van een
te water geraakte auto
’s winters het plaatje van
schaatsende mensen recht voor het raam
vlakbij bruist het uitgaansleven
een dronken man laveert om de
voorbijgangers heen,
valt even later van de stoep
eens per jaar de baggermolen
de wereld in een notendop
Gek genoeg is het er stiller dan in mijn jeugd.
Geplaatst
mijn leven achter onzichtbare tralies
en in de
bloemlezing of rouwkrans
Wie is die vrouw in Spiegel?
Advertenties

Leben oder Theater Charlotte Salomon en NACHTELIJKE CAVALCADE. Manja Croiset

Facade

Wat rijmpt daarop? NACHTELIJKE CAVALCADE.

Het wrakje van David “zee neem mij mee”© Manja Croiset

Zo lang geleden, stemmingen als eb en vloed met erbij een Escher tekening.
Nu; “zee neem mij mee”
de zee.
Het wrakje van David
Zee neem mij mee, niet maar laten drijven en aanspoelen en weer wegdrijven. Zee neem mij mee. voorgoed.