Verlatenheid met beelden op mijn netvlies © Manja Croiset

Een stukje woonkamer, waar ik niet meer kom. Na een telefoongesprek te moe om te rusten. Plus ik leef geïsoleerd, behalve de pc door het praten met de vriend ging de deksel eraf en die krijg ik er niet meer op. Helemaal afsluiten? Typen anders dan praten. Ik had na het bellen drie plaatjes van verlatenheid op mijn netvlies. Eén in 1969 van een klein blond jongetje, die toen wij binnen kwamen met zijn hoofd op de bank in de woonkamer huilde; “er is niemand, helemaal niemand”. Ik heb dat plaatje al maanden, waarschijnlijk was hij net wakker geworden doordat de bovenburen kwamen kijken. Hij is het vast vergeten en wordt dit jaar 50, ik niet. De ander uit een oude film en boek, net niet het eind, want dat liep goed af. Maar een non in een kil klooster en diezelfde non anders ook kil, ze zit naast dat jongetje, ik begin te huilen… ik voel zijn verlatenheid en dan loopt het goed af en de derde ben ik zelf 55 jaar geleden, moet vreselijk voor mijn vader geweest zijn, zeker gezien het jongetje Sege in het Kz, Voor velen zal ik in raadselen spreken, Maar het is allemaal geboekstaafd.IMG_4553
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s