Mijn leven achter onzichtbare tralies © Manja Croiset

Amsterdam kwam nogal eens voorbij vandaag en waar wij woonden.
Ik heb trek en ga terug in de tijd, mijn oudesr naar de Stadsschouwburg om vaak na de voorstelling met croquetten voor hun dochtertjes mee te nemen…. uit een van de eerste automatieken, die Amsterdam toen rijk was…..
Het staat ook in “mijn leven achter onzichtbare tralies”
zoals ik de opening van Manja en klinieken mee geef ( behalve een paar citaten ervoor)
IN GEDACHTEN VERZONKEN STA IK VOOR DE SPIEGEL, DE CONTOUREN VERVAGEN EN IK KOM IN MIJN KINDERTIJD TERECHT

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.