VOORAL GEEN INTIMIDATIE IN DE ‘ZORG’. Zorg, Welke zorg © Manja Croiset

DE HUBRIS VAN ARTSEN KAN JE JE LEVEN KOSTEN EN VOORAL GEEN AGRESSIE TEGEN DE HULPVERLENING!
Krankzinnige toestanden in de zorg… ook bij huisartsen.
De mijne is al een poos ziek en ik mag haar buitengewoon graag en het baart me zorgen, maar dat staat er verder los van.
Ik had een herhaal recept nodig, ze hebben haar thuis gestoord, ja als je ziek bent, maak je fouten….
Ik vind het al dieptreurig dat ze haar niet met rust laten. Al 2 Weken geleden.
Goed/niet goed.
Ze schrijft voor, het wordt thuis bezorgd een kleine vepakkking met de helft van de dosering, capsules van 15 mg ipv 30….
Ik bel naar de praktijk en hoor niets…. Vandaag de assistente op mijn voice mail, ze had mijn huisarts niet meer gesproken en haar compagnon, die maar 2 dagen in de week werkt, paste HET NIET AAN….
Ik knapte, ze zitten allemaal in een pand en ik bel terug praktijk gesloten, de assitentes lopen nu wel allemaal door elkaar.
Ik bel de bekende lijn van mijn vorige huisarts, de juiste assitente, nee mevrouw…., pardon DOKTER deed het niet.
Ik; ” maar ze is er niet, ik belde lijn praktijk gesloten, u kunt zich wenden tot”. ‘Geef me dus maar, die is er wel huisarts….’ “Nee dat kon NIET.” WAT???? Ik knapte nog meer, er staat op de voice mail, u kunt zich wenden tot… nee mevrouw huppeldepup…, maar nogmaals ook die was er niet…
Wilt een hartinfarct of een breakdown… dan moet je vooral NIET IN HET ZORG’CIRCUIT’.
Het betekende zonder meer totaal overstuur, wordt slapeloosheid.
Maar als de goede terug is, niet door de telefoon, twee dingen. Krankzinnig ziek thuis en toch moeten werken en een GIGA klacht over haar compagnon. Ik neem geen genoegen met een interne bespreken.
IK EIS EEN EXCUUS van Ik ben dokter…. niet aan de telefoon, want dat mens daar praat ik niet mee.
Een excuus zwart op wit. DIE HUBRIS, vreselijk.
Goh, iets voor het medisch tuchtcollege, maar ik kon toen niet naar de hoorzitting.
Plus ze zijn niet echt compagnons, mevrouw; ‘ ik ben dokter huppelde pup’, is bij haar in dienst. Die tante draait ook geen avond/macht en weekenddiensten. Dan is zij verantwoordelijk…
Artsen mensen, die ziek zijn en fouten maken. Ik neem mijn arts dit ook totaal niet kwalijk.
Ik bel om stoom af te blazen naar de apotheek, waar ze het natuurlijk gewoon in mijn status kunnen zien…. ‘Mevrouw Croiset, dan neemt u toch de dubbele hoeveelheid.’ Ja, dat kan ik bedenken. Maar het zijn er maar een paar. De apotheker, ik had expres naar de hoofdpiet gevraagd… enerzijds begrip. Maar ook dan vraagt u toch volgende week de goede bij uw huisarts… Los van dat ze je dat ook niet flikken voor medicatie bij je hart…. Het is helemaal niet zeker dat ze er volgende week komt. ZO KWAAD….door zo’n ”ik ben dokter…..” wurgen…. maar ze had geen dienst.
Een paar jaar geleden was er een conflict en een time out, dat ik te letterlijk nam.
Uiteindelijk bleek glas uit mijn bril bij een val en niet mijn tweede oog twee kwijt.
Als je gevallen bent en je ziet nauwelijks iets schrik je je kapot…..
Braaf niet gebeld, later vanzelfsprekend wel.
Vriend arts toen: “manja de bestaat niet, in Nederland en geen huisarts.” Hij had toen gelijk.                            Ik had gewoon kunnen bellen ze was gekomen, aai over mijn bol; ‘gelukkig Manja, het is je bril maar’.
Dit is het zoveelste akkefietje…
Nu is het wel inmiddels na vijven en morgen is dokter seceet, ik ben de dokter en ik bepaal de regels er wel, nee dank u.
Blijft kaarsrecht overeind, ik had vandaag GEEN HUISARTS. En ik had dood kunnen vallen.
Heel slecht voor me deze stress, maar het laatste woord is nog niet gezegd.

GEEN HUISARTS Ik ben totaal kapot.
Zeker ik heb lege recepten en ik kan zo een recept voorschrijven een fluitje, maar dan bring ik een ander in moeilijkheden plus dat is duidelijk gedrag van een borderliner en dat ben ik niet. Alhoewel, het niet echt het zelfde is. Niet gezegd dat het van vriend arts is, 5 artsen in de familie. Drie huisartsen, een gastero enteroloog en een professor aan de VU hoofd van de studie medicijnen.

Ik kan wel janken, maar zelfs daarvoor geen kracht en nu twee dagen zonder hulp.

Ik vergeef mevrouw ‘dokter….’, maar op een wijze en dat is met arsenicum en als ze ook maar de gore moed heeft om hier te komen bel ik 112 de politie.

Maar wie geloven ze dan een ‘arts’ of de patient.

Eerst worden de traumata uit mijn jeugd zoveel groter door artsen en brachten ze mijn heel ernstige fysiek letsel toe.

MAAR BUITEN DE DEUR. DAAROM ONDER ALLE OMSTANDIGHEDEN THUIS, SCHIET LEKKER OP.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s