Doolhoven en lachspiegels. Uit het labyrinth leven ben ik nooit gekomen © Manja Croiset

Doolhoven en lachspiegels als kind vond ik dat doodeng. En dan midden tussen gillende andere kinderen, nog gekkere bekken trekken. Absoluut claustrofobie en maskers een gruwel….

Het leven is een labyrint gebleven, ik ben er nooit uit gekomen en de vertekende beelden, dat zijn waanideeën die mensen over mij hebben.
Nooit mensenschuw geweest, zo langzamerhand is het logisch, dat er bitter weg mensen zijn, die ik nog vertrouw.
© Manja Croiset.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s