Ode an der Schade Freude. Van Beethoven Manja Croiset en een journaliste

Onze biologie leraar Doorninck had een apart soort humor.
Wat is een parasiet, iemand die door de draaideur gaat en een ander laat duwen.
Je kan hiervan nog een link leggen naar zijn vak.
Maar leedvermaak is de hoogste vorm van vermaak. Is niet fraai…
Heb ik het nooit, wel eens kort, omdat toch te vervallen in mededogen.
Maar opeens dacht ik.
Ode an der Schadefreude Van Beethoven en Doorninck aan elkaar gekoppeld. © Manja Croiset

vervolg.

Deze foto gemaakt in de toenmalige aula November 1960 , Barlaeus 75 aan de Weteringschans.
Bij dat jublileum is de Hilmfilm gemaakt, daar over later.
Doorninck, had geen tafel en een stoeltje op een vlonder, maar over de hele breedte.
Dat was ook het geval bij Schei -en Natuurkunde. Anders van aard en amfitheaters. Eveneens een amfitheater bij tekenen, maar daar geen ‘proeventoonbank’ onderaan een klein podium, waarop geposeerd kon worden. Dat deed ik graag, slecht in tekenen en lenig….
Terug naar biologie, Doorninck ging op zijn tafel liggen met zijn hand onder zijn jasje- hé, droeg hij dat dan? En zei dat hij Napoleon was eveneens van hem ‘de bel en ik gaan tegelijk’.
Hij moest een trein halen woonde ergens in Noord Holland, (ja, Amsterdam ook) een anekdote van hem, hij beweerde dat hij wekelijks door zijn woonplaats liep met een grote lege taartendoos om plaatsgenoten de ogen uit te steken….
De bel en ik gaan tegelijk, jas aan en alpinopet op zit in de Hilmfilm.
Voor mij was het grootse van de jubleum viering, niet de slotavond in het Tropenmuseum, maar de fakkeloptocht door de duistere binnenstad onder leiding van de brandweer.
Van het Singel via omwegen naar de Weteringschans.
Niet aan de Amsterdamse grachten, maar langs de Amsterdamse grachten. Iets om nooit te vergeten.
Onder toezicht van diezelfde brandweer moest je je fakkel doven in een emmer, een schoolplein vol emmers. Aansluitend een feest in de aula, ook daar ziijn beelden van in de film. O.a zie ik Fred Opperdoes en Victor Smit, het schoollied zingend… Van lijf en ziel gezond te zijn, nooit geweest en zal het ook nooit meer worden.. Mens insana in Corpore insano. Overigens heeft dat ‘mens’ een enorme inhaalslag gemaakt, corpore deskundig verwoest door artsen en hun ethiek.
Om mee te lopen twee voorwaarden, minimaal derde klas en 14.
Was je blijven zitten of een late leerling, pech.
Bij mij in de klas een te jonge leerling Yorik Aler en ook hij was uitgesloten.
Wel oververtegenwoodigd in mijn optiek in voornoemde film.
Ik stop er mee voor de derde keer alles weg is.
Joosje Asser, jij was een jaar te jong. Ole Eshuis eveneens. Tja, Willy een klas lager…
Achter de docenten vier leerlingen van het feest comité.
leraren corps

 

Advertenties