Van alles en nog wat, wie maakt er me los © Manja Croiset

DAT SLAPEN WORDT TOCH NIETS. MONOTHEISME, LOS VAN DAT GODSDIENST ZONDER MEER…ONMOGELIJK. GOD SCHIEP DE MENS EN ALLEEN DE MAN, EVA SLECHTS EEN RIB UIT ZIJN LIJF- NAAR ZIJN – DUS GEEN GODES- NAAR ZIJN EVENBEELD, KIJK EENS OM JE HEEN, WELKE MANNEN LIJKEN OP ELKAAR??? BLASFEMIE? NEE, VOOR MIJ LOGICA.

Over SORES en MORES

Los van de ongevraagde adviezen, die alleen maar gegeven kunnen worden uit eigen ervaring en dus niet objectief zijn, objectiviteit bestaat m.i niet.

Volgende fase, mensen beginnen hun ellende op MIJN TIJDLIJN te ventileren.

Hartkleppen, vele soorten kanker, suïcides e.v.a krijg ik gepresenteerd.

Los van dat mijn bord echt overvol is, daar hoort op uw eigen tijdlijn…
Wat krijg ik dan naar mijn hoofd EGOIST en sorry dat ben ik niet.

Voor zover het in mijn vermogen ligt, zal ik doornen op uw pad, op uw tijdlijn lezen..
De een ken ik beter dan de ander, mijn insteek daarin, luisteren en kijken of ik iets zinnigs kan zeggen of alleen mijn medeleven betuig.
In elk geval moet ieder mens zijn eigen modus vinden.
Soms VRAAG ik of ik iets zeggen mag, soms maak ik daarin ook fouten, een mens niet waar?
Dan een corrigerende tik naar mezelf en excuses naar de ander en er zijn natuurlijk mensen, waarbij ik doe wat mijn hart en empathie ingeeft….

committeert document-page-001

Niet te geloven zeg, na alle commotio, heb ik alweer privé berichten met:

” wat voor ziekte hebt u/ heb je…”

Ik ben Molière, dat zal het zijn.

Advertenties

Wat spelen met taal © Manja Croiset

YURI VAN GELDER DACHT DAT HIJ YURI GAGARIN WAS!

HOE JE HOGER LEERT ZINGEN? JE LOOPT DE TOONLADDER OP.

Komt geen eind aan “croisade van een croiset” niet kopen dat boek.

Dat familielid heeft een nevenfunctie.

Van andere aard.

GAAT U MAAR RUSTIG SLAPEN. MARK RUTTE WAAKT OVER U, IS HIJ WEER TERUG?

SPROOKJE EN SPROOKJES ZIJN ZELDEN OPWEKKEND.

NEE, HIJ IS NOG AAN HET ZWEMMEN MET DE KALIEF VAN BAGDAD EN DAARNA GAAT HIJ ZOGENAAMD GEZELLIG MEE NAAR EEN HAREM EN DAN WORDT HIJ OP ZEER PIJNLIJK GEREDUCEERD TOT EUNUCH EN GEK GENOEG, NET ALS VAN AGT ZINGT HIJ NA DIT DEBACLE GEEN TOONTJE LAGER, MAAR HOGER. NU IS DAT VOOR EEN CASTRAAT NIET VREEMD…

NU HEB JE MINARETTEN OOK GEEN KLOKKENSPEL….

 

GEEN PLUSQUAM PERFECTUM, MAAR IK KAN U WEL ZEGGEN, IK BEN NIET VOOR DE POES. ERGO CONCLUSIO CAVE MANJAM.

Ik kreeg de hoodletters niet uit het vorige gekopieerde bericht, Das Kapital en ons ben zunig de economie krimpt en ik krimp in een… wel net een rolmops.

ZO VAAK HEB IK HET OVER DE SCHOONHEID EN DE TROOST, MAAR WIE WEET BEN IK EEN SCHITTEREND ONGELUK. BEIDE SERIES VAN WIM KAYZER ZO BOEIEND… IK WAS NOG STEEDS BEZIG  OMDAT IK ZOEK HOE IK DAS KAPITAL TERUG MOET ZETEN. PER SLOT VAN REKENING KRIMPT DE ECONOMIE.

De relativiteit van een meisje/jonge vrouw dat dacht dat ze alles verkeerd deed, zonder enig ikgevoel. 1968 2016

In de winter van 1968 schreef ik deze tekst nog 21 jaar en al heel wat achter me. Voor ik mijn tekst plaats, citeer ik eerst Abel Herzberg geen 6.000.000 mensen, maar 6.000.000 maal een mens.
De Shoah toch meer Russen dan joden in die WO II en door de eeuwen heen miljarden.
Waarom deze inleiding? De betrekkelijkheid, je eigen leed is vaak niet te behappen en we zijn tevens zo nietig in een wereld zo veel miljoenen jaren oud, een heelal wat niet te bevatten is. (Wat wel?) zoveel miljoen lichtjaren weg.

zo nietig en verdrietig maar de pijn zo groot.

De relativiteit van een meisje/jonge vrouw dat dacht dat ze alles verkeerd deed, zonder enig ikgevoel.
februari 1968
Ik ben een korrel zand
op de grote vlakte
Ik ben een druppel water
in de onmetelijke zee
 
Ik ben
Ja, wat ben ik
zou ik er eigenlijk wel zijn
 
Wie kan mij dat vertellen
februari 1968
 
 
Raadsel
 
heb ik gelijk of zij
of
misschien zij noch ik
zou er wel een waarheid
bestaan
En nu heb ik uit die hele oude bundel, die pas verscheen toen ik 60 was, een paar teksten verwerkt in mijn boek
                                       OVER DE SHOAH DIE NOOIT VOORBIJ GAAT
en daar passen naadloos in. Ook dat niet te bevatten.
Wat is wijsheid? Dat ikgevoel is er gekomen. Dat kan niemand me afnemen, maar een te groot wrak om er veel aan te hebben. En te weinig mensen om me heen, voor een fatsoenlijk afscheid van deze klote aardkloot. Excusez le mot.