DE OPKOMST EN ONDERGANG © Manja Croiset

ik teken hier voor2
DE OPKOMST EN ONDERGANG EN NIET VAN PRESSER NOCH BRECHT
Fürcht und ellend. ZEKER en ook dat egodocument, opnieuw verschillende verhaallijnen door mijn citaten.
En ja, ook nog een dag/vele dagen uit de dood van verdomde Lowietje. 70 lange jaren.
Hal Droogleever-Fortuyn was hier, nu zijn naam voluit. Het was niet zo zeer vanwege de mensen hier, maar doordat het internet ons aan elkaar koppelt in zoekmachines en dat is voor hem en zijn familie niet prettig, geen schande, maar niet prettig.
Om een paar redenen. Hij was ooit een zeer bekend psychiater en gepromoveerd op een neurologisch onderwerp, waar hij tot op de dag van vandaag ww lectures over geeft.
Ook al is hij al jaren met pensioen.
Hij weet (ook dat niemand ooit het ergste zal zien, dat is nl. als je alleen bent).
Hij weet dat alles, maar dan ook alles door pedagogen, (familie) artsen fout is gegaan/gedaan.
Ook door hem.
Hij vindt mijn situatie meer dan gruwelijk en weet dat er geen enkele mogelijkheid bestaat, daar enige verandering in aan te brengen.
En nu naar de quintensess van zijn opmerkingen. Twee dingen:
”je hebt volledig zelf gedaan, je ontwikkeling. Zelf aan je haren eruit getrokken”
Dan naar nu…
Hij sprak zijn bewondering, hoe dicht ik bij mezelf ben gebleven. Mensen die er minder slecht aan toe zijn, die allang dat ik weer hebben verloren. Complimenten, ik kon er vroeger niet mee omgaan, nu wel.
Ja, ik ben trots op hoe ik het zelf gedaan heb, tegen alle stromen en stormen in, maar…dat compliment slaat nergens op.
Veel goedkeuring van mijn vader was er niet, maar wel zijn respect, na elke afwijzing en mislukking, weer doorgaan, weer op zoek.
Vroeger was ik anders en kon ik dat niet helpen en nu ben ik ik en dat is wel bijzonder, maar niet knap. Het was wonderbaarlijk hoe sterk ik was na hun dood, de vele spanningen. Ik was fysiek zo volledig op van 7 maanden heen en weer rennen. Ik hoopte op fysieke remissie, hij zou er niet komen. Nog 2 x in het openbaar na hun beider dood, boekpresentatie geesteskind nr 10. 6 jaar na nr 1. Een groot deel van de dag gelegen en met rolstoel, maar leuk was het en nog september zelfde jaar opening bibliotheek winkel en het was voor goed voorbij. Het zijn er in die 4 jaar later meer dan 20.
Ik ga ook hier met alle klappen, tegenspreken, onzinnige adviezen door met Manja Croiset te zijn.
Hij heeft zich suf gezocht naar meer steun voor mij. Het is er niet…wij hebben samen een traject afgelegd van decennia, een hulpverlener is zinloosMensen die bij me passen, we weten dat we die niet meer zullen vinden…en wat hebben mijn oude buddies en ik van elkaar genoten ondanks alles, ze waren de moeder, die ik nooit gehad had en andersom, ik die rol naar hen, plus de docent.
Dat het gruwelijk is, zoals het nu is en dat de wijze waarop, ik langzaam maar zeker dood zal gaan….
Solicitanten, mensen van thuiszorg vinden me arrogant of mijn lat te hoog.
Ze snappen niet wat ik wil en veel is zo simpel.
De jonge vrouw die hier 4 middagen per week komt, nemen jullie je hoed maar voor haar af.
Het is simpeler om zwakbegaafd te zijn.
Ik houd hier op over ‘medisch’.
Hij heeft me natuurlijk ook als schrijfster meegemaakt. Ook daarin autodidact en de groei, de boeken, die ik zelf ook noem mijn beste. Het verschil tussen de eerste versie van Shoah en die van nu. Wink. ( wie is die vrouw in de spigel mijn enige dichtbundel) Manja en klinieken. Voor mij de laatste toch een fractie anders dan de andere twee, omdat hey volledig een egodocument, door mijn perceptie en verslaggeving, is het eveneens een stuk geschiedschrijving is geworden. Hoe ontzettend er gemarteld wordt in de psychiatrie. Hij is bang voor zijn gevoelens voor mij. Maar jaren geleden zei hij al: ‘ik ben aan je verknocht geraakt.’
Hij is getouwd, (klein-kinderen) er is geen spoor van erotiek tussen ons…maar we houden van elkaar.
Schop tegen me aan, het zal hard aankomen, maar ik wijk voor niets en niemand en daarvoor, kreeg ik dat compliment.
Bewondering, erkenning, het is te laat en dat einde zal nog gruwelijker en eenzamer zijn dan de 70 jaar ervoor, toen ik nog dat zwakke kleine meisje was.
We weten het en nog een enkeling…dit is het.
En hoe goed van de tongriem ik ook gesneden mag zijn, niemand zal het ooit in zijn volle omvang weten, ook hij niet. Ook oogappel niet (voor een stukje geldt dit voor ieder mens) PUNT.
Manja omschreven in een dissertatie als
EDUCATION BASIC Die promovenda versla ik op alle fronten, mijn minderwaardigheidsgevoel ben ik dan wel kwijt, maar ik ben daar niets mee opgeschoten. Ondanks deze puurheid, of ben juist er door ben ik er wat mee kwijt geraakt, nl de steun vinden bij mensen, die het beter heten weten dan ik ( ze bestaan nl niet) en ja Hal en oogappel zijn palliatief.
Er was nog iemand in de familie aangetrouwd eerder dan mijn PGB, die groei kwam er en ook bij haar lig ik bij het grof vuil.
Maar het grootste deel van de tijd ben ik onverantwoord alleen en we blijven het er over eens, dat het van alle kwaden verreweg het beste blijft.
IN DE SCHADUW VAN DE GROTE NAMEN. BELACHELIJK!
Bitter? Achh… wat het heeft het nog voor zin.
(even een stukje ‘cynisme’ jammer dat die die en die weg zijn voor hen, ze kunnen niet meer zeggen:
“o wat ben jij zielig en egoistisch, dacht je dat je de enige was die ziek is”).
Nee, dat dacht ik niet, ook nooit gedacht, ondanks dat het niet behappen is, was het maar waar, wat zou de wereld mooi zijn!
Af en toe bij de betweters zal ik fel uithalen, jammer omdat ik me te druk maak, maar spijt niet meer.
Hadden ze zich maar moeten oriënteren, de enigen die mij privé zorgen baren, zijn mijn appels.
Maar dit is mijn oordeel en daar zullen je het mee moeten doen.
Nee, ik ben geen rijdende rechter.
Waarschijnlijk,’ben ik er nu even niet’, maar dat weet je bij mij nooit.
EN DIE FILM JAREN OUD (achterhaald, maar mag niet voor niets geweest zijn ook een les) en mijn commentaar over wat er na komt, hoort erbij en dat zit er niet in…maar ook dat weet je bij mij nooit.
Als vervangend interview dat ik niet meer geven kan, usance na een documentaire over iemand, “
die nog in leven is.
Artikel NIW; ”ze schijnt niet te beseffen, dat ze ook slachtoffer is van die man”‘als psychiater heeft hij er weinig van gebakken, maar een mens, die van me hield em bij mijn stop op sexueel gebied, was het ook over, aan de kant gezet. Nee, hoor.
EN FATSOEN EN ETHIEK, IK KAN DIE WOORDEN NIET MEER HOREN. STUKKEN ONBENUL,
DOOR FATSOEN MOEST IK GEBOREN DOOR DE ETHIEK EN WEER EEN FOUTE DIAGNOSE
BEN IK ER NOG. GA MIJ NIET VERTELLEN WAT GOED IS…
Ik lag in het donker toen hij binnenkwam eerst niet eens de gehoord. Hij moet aan mijn ademhaling gehoord hebben dat ik niet sliep. Hij heeft veel in slaapcentra gewerkt. Arts of vriend allebei.
Psychiatrische Patiënt, soms. Bij hem gewoon Manja.
Donker: “wil je licht, Hal?” ” Wat wil jij?” “Dat vroeg ik niet” zijn ogen wendden er wel aan.
Hij zou iets lezen en ik zeg: ”speel even voor god, er zij licht.”
Wat onze relatie is, hoe het heet. Is dat van belang? Voor mij totaal niet. Hij zei nog iets over; “wat een mooi kind was je toch”. Ja, maar dat wist ik niet. Ik was trouwens ook een beauty van een vrouw en goed gekleed en intelligent, maarrr ik wist het niet….
Moet je mooi en intelligent zijn om iemand te zijn? Nee hoor, geluk op nummer 1, maar het is wel erg als je je stom lelijk en mislukt en overlast voelt en dat ook gewoon gezegd werd, ja dan is het WEL erg.
GA VOORAL DOOR MET UITNODIGINGEN VOOR VERNISSAGES PAGINA’S OVER RESTAURANTS EN ZOVEEL MEER. GEWOON PR HET GAAT NERGENS MEER OVER!
Nu plaatjes erbij, komen dan de lezers ook?
Overbekend…
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s