Treurig eigenlijk en dank aan Bianca Hazenberg © Manja Croiset

Kijk zo snel kan het dus, hoe vaak ik gemaild en gebeld heb…
Nogmaals sollicitanten, hulpverleners…ook al val ik er dood bij neer…, als je het goed doet, ben ik royaal met complimenten. Maar dankbaar en koesteren…van te voren? Buitengewoon merkwaardig dat je als je hulpbehoevend bent als minderwaardig behandeld wordt.
Decorum verlies is gruwelijk en dan moet ik dankbaar zijn? Ik dacht het niet.
Zeker van een op een kan dat gebeuren….
Valt het wel mee met dat ziek zijn? Als dat zou kunnen, verbeten van de pijn, duizelend het zweet me uitbrekend…. om dan uit geput te huilen, maar IK DOE HET WEL!
Ook nu ingestort. Zwaar mijn grenzen overgegaan en de rest van de dag
“de jammerhout” wel of niet zichtbaar van angst pijn en verdriet.
Ik heb nog een bedankje gestuurd, eigenlijk moeten ze zich dood schamen is dit een gunst?

De film van de foute Lou van Gasteren

”Weten jullie nu waarom ik huil”

Nu aan jullie.

‘Weten jullie nu waarom IK huil?’

Manja Croiset

Huilen huilen huilen van pijn, verdriet en angst .
Me afvragend voor wie doe ik het?
Antwoord voor mijn principes….
Dat heet arbeidsethos.
Ik kan niet zeggen dat adelt oder Frei Macht.
Manja Croiset

Dus nee, iemand die bij me past niet eenvoudig. Mijn ouders hadden hun nageslacht.

Nu staat die van mijn vader erop, maar er waren er veel meer.

Manja de Gek . Manja het WATJE. Wie komt er op voor mijn belangen?

Niemand en dan dankbaar???

Ha ha, nee verdriet en toch bitter?

en toen stuurde een faceboekanier me dit poëzie geen proza. En ik verkoop geen boek.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_Nederlandstalige_schrijvers_(proza)

Met dank aan Bianca Hazenberg, die me hier op attenteerde.

 

 

IK NEEM HET NOG ALTIJD NIET AL VAL IK ER DOOD BIJ NEER. © Manja Croiset

Er was een stichting van Konzentrationslager Sachsenhausen (inmiddels opgeheven) we nemen het weer niet.
                                               IK NEEM HET NOG ALTIJD NIET
Deze mail aan Durchgangslager Amersfoort gestuurd en NU KAN HET WEL!
Geachte mevrouw Meershoek/ Beste Willemien,
Nogmaals mijn felicitaties nu langs deze route.
Op de hoogte van het feit dat de site nog steeds onder constructie is, heb ik in verband met mijn vaders overlijden – volgende week vrijdag 5 jaar geleden – het interview nogmaals online gezet via mijn youtube kanaal en op zijn Wikipedia pagina.
Aangezien er mensen naar vragen, hij is dan zelf dood en merkt het niet, maar ik worstel zeer met dat mijn vader 95 jaar oud, ruim twee uur lang geïnterviewd is, sprak moeilijk- hij had een half jaar ervoor een herseninfarct gehad en het niet beschikbaar is.
De rechten zijn van KZ Amersfoort “AU RECHTEN van een kamp!”
Ik heb zelf het gevoel als zijn dochter, dat ik hem wel mag vertegenwoordigen.
Het is dan wel illegaal, de appel valt blijkbaar niet ver van de boom!
De slogans over niet vergeten en door het huidige politieke klimaat, acht ik het van groot belang en actueel dat het nu reeds te zien is.
Ik kan niet veel meer, maar ben het aan mezelf en de wereld verplicht.
Graag zou ik jouw toestemming hiervoor hebben. En zodra de link weer op de pagina beschikbaar is een seintje krijgen, van jou of van diegene die eraan werkt. Dan wordt de mijne vanzelfsprekend “weggehaald” en vervangen door die van jullie.
Ik hoor graag.
Met Vriendelijke Groet
Manja Croiset,
je ziet een cc aan mijn zus in Israël en een van zijn Nederlandse kleinzoons.
Antwoord…
Geachte mevrouw Croiset,
Ik kreeg uw mail doorgestuurd van Willemien Meershoek. Ik zal de link naar het interview een plek op onze website geven. Ik zal even kijken wat een goede plek is.
Zodra het erop staat krijgt u bericht van ons.
Ik vertrouw erop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.
Met vriendelijke groet,
Pascalle Kaljé
communicatie
Loes van Overeemlaan 19 | 3832 RZ Leusden | +31 (0)33 461 31 29
Werkzaam in even weken op do. en vrij., in oneven weken op di. en woe.
 
Ja, eventuele hulpverlenenden, ik verwacht een attitude als de mijne.