Voor Dée Seret ter nagedachtenis van haar partner Leon Mommers nu een jaar geleden. © Manja Croiset

 

Trombone
En sloop het erin,  mijn excuus.

Cello Fagot

klinkt niet en dit klopt als tekst niet als muziek

Cello Trombone

Misschien heb ik nog elders. Voor elkaar op mijn desktop werkje van niks, een immens karwei liggend op bed, met mijn iPad en slechts een hand, dat is een ander muziekstuk. Ravel.

Een verfrommelde onzichtbare Dée na de dood van haar geliefde partner Leon. (Ik zie de foto in zomerkleding aan het water Venetië) Anderzijds in volle glorie voor  zijn nagedachtenis. Ik wilde haar troosten en warmte geven en tegelijkertijd de ruimte om er op haar eigenwijze mee om te gaan. Haar verdriet om in te verzuipen en weer terug te komen, zulke berichtjes.
Toch laten weten en hopelijk een soort steun…
Af en toe, ”ik zie je wel ook al ben je er niet echt”

Eerst had ik je gemaild nu plaats ik ‘vrijpostig’….
ik vraag je toestemming voor in mijn bundel

DOORPLOEGD LEVEN

voor-dee-seret-gecorr-page-001-2

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s