HOE HET WAS EN HOE HET WORDEN GAAT, BIJ DE VOORDEUR © Manja Croiset

HOE HET WAS EN HOE HET WORDEN GAAT BIJ DE VOORDEUR

img_1636

 

 

Een stapje verder…

img_1634

Er komen er dus vier bij.. de zwarte horizontale.

 

Mijn eigen

 

                                             ”Stolpersteine”

 

komt op de plek van de rode verticale                                       ”een trauma vele vertakkingen”

en dan nog een nieuwe reeks van drie rechts van

                                                ”de regenboog”,

zo ook

 

                                              ”white and black”.

in-memoriam-mijn-vermoorde-familie-docx-page-001

Mijn lichaam protesteert hevig, ondanks dat ik alleen een beetje heb liggen typen.
Hoe lang nog?

Een rode

‘Het pleit is beslecht’

Een grijze

‘ Deutsches Requiem’

 

En een gele

 

‘ de geur van natte aarde’

Toch al heel lang vol gehouden…

https://nl.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

 

Josua Ossendrijver de enige buitenstaander die mij / er iets van begrijpt. Door te zeggen ‘NIET TE BEVATTEN’ © Manja Croiset

Lieve Manja, men zegt weleens dat ik een ‘gecompliceerd’ leven achter de rug heb met 20 jaar depressies, suicidewensen en psychiatrie. Maar dit staat zo in de schaduw van jouw leven. O, ik weet: je mag het ene leed niet vergelijken met het andere leed. Leed is leed. Leed is een persoonlijke beleving. Maar jouw leed is onvoorstelbaar. Dingen zijn bij ons beiden wezenlijk anders: jij was een ongewenst kind. Ik was een kind dat welkom was, maar op dat moment op het onderduikadres op de verkeerde plek en tijd.

Ik ben terecht gekomen bij pleegouders, onwetend van het lot van mijn ouders en broer David. Wel altijd dat vermoeden gehad dat ik Joods was. Pas acht jaar geleden kon ik het bewijzen. Maar ik heb nooit die last hoeven te torsen die jij van je geboorte af (vanaf de baarmoeder) hebt moeten dragen.

Jij bent een kind dat zich gedumpt voelde. Die ervaring is mij bespaard gebleven.

Mijn leven was er een van een slecht zelfbeeld, maar geen leven getekend door angst. Angst staat bij jou helaas zo centraal in je leven. Uit je laatste berichten proef ik (correct me if I”m wrong) dat je momenteel heel bang bent voor het einde. Bang om in eenzaamheid dit aardse te verlaten. Elk mens kent wel tegenstrijdigheden. Maar de tegenstrijdigheid tussen enerzijds een euthanasiewens en anderzijds de doodsangst is vreselijk. Ik vraag me af welke van je angsten het grootst is: je doodsangst of je levensangst?

Het gevoel dat er nooit dan we zelden naar je is geluisterd.

Het meest trof mij dat het kind in jou als volwassenen terugkeert. Letterlijk.

Ik ben je nu veel beter gaan begrijpen, maar tegelijkertijd besef ik dat ik er eigenlijk niets van begrijp. En dat moet voor jou een pijnlijke ervaring zijn. Hoe zouden mensen het ooit kunnen begrijpen!

Even tot zover. Ik moet dit even laten bezinken. Kus Josua

http://www.at5.nl/gemist/tv/166/24820/-/2

https://www.bruna.nl/boeken/over-de-shoah-die-nooit-voorbij-gaat-9789402125078

https://www.bol.com/nl/p/manja-en-de-klinieken-of-de-grote-miskenning/9200000040952332/

 

Wat hij niet weet is, dat ik een medisch wonder ben.

Geen arts, behalve die ene die het heeft meegemaakt zo’n 30 jaar zal het geloven.

Ik ben een


MEDISCH WONDER

 

Met 55 jaar vergif en slapeloosheid is alles kapot, een ding is in intact

 

Mijn Briljante Brein.

 

Ik hoor niet een grijze hersencel meer over te hebben.

 

 

      EEN MUTANT?

 

© Manja Croiset