De beschadigde adolescente, Toneel Tsjechow/ Toergenjev © Manja Croiset

Van diezelfde adolescent..
Over “zou ik er wel zijn” weer een vrolijke associatie. Met mijn ouders naar de Stads Schouwbrug, ik zal het niet afkorten hoe Cox Habbema dat deed.
Tsjechow. Maand op het land? Doet er niet zo toe.

Maand op het land is Toergejev,,,
Ik had een ernstige vorm van derealisatie toen in mindere mate depersonalisatie, dan ga je echt niet weg.
De hoofdrolspeler zegt: “regent het of denk ik dat het regent”
(dat ik nu niet weet welk stuk zeg!) in elk geval later zeg ik tegen mijn moeder. Ik denk zulke dingen ook.
Ze sprak de bemoedigende woorden:

                                  “DAN BEN JE ECHT GEK”.


Terwijl uit het toneelstuk  blijkt dat veel mensen zulke dingen hebben.

 

Een beetje moeder zou kunnen zeggen: “ga naar buiten en voel het”

Ik dank dat ik toen dacht: “hoe weet ik dat?” “Omdat je nat bent!”

Dit een wel heel simpel voorbeeld; gewoon wetenschap, bij kleurenblinden weet je al dat er een verschil is.

   “Maar hoe weet jij/u dat ik rood niet zie als u blauw of groen? “

 

korrel-zand-d-document-page-001

https://nl.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

 

 

Advertenties

Naar aanleiding van en Thema Poëzie Wijnand Steemers. © Manja Croiset

een-letterlijk-isolement-van-een-adolescent

Nu al jaren op bed , noem ik mijn bed “MIJN WOON EILAND” het beweegt ook vaak,
Althans zo voelt het.
                              “SCHIER ONMOGELIJK”

ECHO’S VAN EEN OORLOG ASSER/CROISET JOOSJE ASSER © Manja Croiset

Toi toi toi Joosje, maar er zal nog heel wat water door de RIJN moeten stromen.
Ik zag de trailer, ik raakte geëmotioneerd, nicht. Toch familie…

 

Enig idee hoeveel mensen tegen me zeggen: “ik wist niet dat Hella een zuster had, o ook nog een broer!”

Onze levens zijn anders, maar het ondergesneeuwd zijn hebben we gemeen en de roemruchte grootvader.

 

En als het nu niet in een keer lukt, moge het dan een sneeuwbaleffect worden.

 

In een keer misschien wat veel gevraagd, vechten tegen een tot nog toe overmacht.

 

Ik hoop, dat mensen langzaam maar zeker wakker worden.

NPO 22.55 uur….

 

http://www.npo.nl/2doc/14-12-2016/VPWON_1267033

De eerste weglopers hier zijn er al. Facebook.
Het gaat niet meer over een oorlog, maar mijns inziens over corruptie en manipulatie.
Mogelijk door roem en geld. 

Gek genoeg zenuwachtiger dan bij de film  Manja een leven achter onzichtbare tralies door Willy Lindwer

Echo’s van een oorlog, zeker.Voor mij.

”De macht van roem.”

En dat laat ik niet het achterste van mijn tong zien, misschien na de uitzending.

De deviante grondlegger van een wel heel ….dynasty.51xxxx382-001hijman-croisetodos-vaderde-vrijdenkers-vogelvrij-verklaard-hijman-croiset

De eerste weglopers hier zijn er al. Maar ik mag toch hopen, dat het bij mij niet om gewin gaat,
maar om principe, rechtvaardigheid en als dat iets kost. Het zij zo.
Ik zal mijn nicht nu niet taggen.
Het gaat niet meer over een oorlog, maar mijns inziens over corruptie en manupilatie.
Zij wel een man en kinderen, maar volledig van de kaart geveegd.
Niet schmieren overstemmen/wegspelen, je zou bijna zeggen in de moderne tijd op delete gedrukt.
En dan ergens op de harde schijf is het er nog!
© Manja Croiset
© Manja Croiset

 

HOE VERVOER IK EEN KERSTBOOM? Fidan Ekiz © Manja Croiset

HOE VERVOER IK EEN KERSTBOOM

Column over een column

 

 

Van: Manja Croiset [mailto:croiset.manj@hetnet.nl] Verzonden: dinsdag 13 december 2016 17:21 Onderwerp: Cor weblog

 

 

HOE VERVOER IK EEN KERSTBOOM? 

Fidan Ekiz © Manja Croiset

 

Met nog steeds dikke lodderogen van mijn zwaardere slaapcapsule, blader ik door tv gids, er is een Turkse Nederlander met een column, geblondeerd haar. Voor het eerst gaat ze een echte kerstboom kopen voor haar zoontje van 3, verdwaasd staat ze met het ding bij de kassa en vraagt:”hoe vervoer ik die?” Antwoord;”ik neem aan dat u met de auto bent”. Nee, dat was ze niet… ze maakte wel een grappige opmerking, werd niet om gelachen; ” ze mogen bij de inburgeringscursus wel les geven, hoe vervoer ik een kerstboom?”

 

Ze woonde vlakbij een jammerverhaal volgt. Over gebroken thuis komen etc.

 

Mevrouw Fidan Ekiz, onderdeel van het feestje, ook wij deden dat zonder auto.
Pappa en zijn drie dochtertjes togen naar Het Singel altijd handschoenen aan, zochten er een uit,
natuurlijk niet zonder af te rekenen. Handschoenen waar dan toch de naalden doorheen prikten.
Boom horizontaal en zo in optocht naar huis.
Helaas denken caissières heden ten dage ook alleen maar in auto’s.

Ik draai me om mijn lodderogen willen weer dicht.

Overigens voor de tweede keer hoorde ik het begrip, “BOZE WITTE NEDERLANDER”
misschien is het al lang in zwang, ik lig per slot van al jaren in bed. Je bent dus tegenwoordig

“GEKLEURD BOOS”!

 

Ik was gematigd paars en als ik boos word/overstuur raak cyanotisch.

 

Ik word boos en loop gewoon rood aan of is het schaamte?

Beide nu een fantasie, te sloom.
Ergens moet ik nog eten vandaag.

Zonder ”zeg groenteman” uw fossiele veslaggeefster.
Het is 60 jaar en langer geleden.

 

Het afgelopen jaar was met recht een Annus Horribilis en completeerde mijn Vita Horribilis. © Manja Croiset

Het afgelopen  jaar was met recht een
Annus Horribilis en completeerde mijn Vita Horribilis.

 

Dub nog over de zin  OVERTOLLIG BALLAST OVERBOORD twee keer over kan niet.

cover-vita-mens

http://www.poezie-leestafel.info/poezie-a-b-c-d

http://www.leestafel.info/boeken/schrijvers-c-d

https://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_Nederlandstalige_schrijvers_(proza)

https://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_Nederlandstalige_dichters

https://nl.wikipedia.org/wiki/Barlaeus_Gymnasium

https://www.linkedin.com/connections?trk=hb_tab_cnts_top

Cover veranderd.
Natuurlijk vermeld, ik dat er eerder een boek met deze titel is verschenen.
Ik heb de ballast nu maar compleet overboord gegooid en ben in stijl gebleven.
cover-la-vita

Vita Horribilis vreselijk leven… Een Tsjech, Praag
In wezen hetzelfde als Multatuli, ik heb veel geleden.
Gewoon Latijn en niet Eduard Douwes Dekker

 

 

BIJ DE VOORINGANG COMPLEET © Manja Croiset

img_4703bordjes

ONRUST van inspanning. Een gesprek met een SCEN-arts niet haalbaar. Waanzin © Manja Croiset

ONRUST van inspanning. Een gesprek met een SCEN-arts niet haalbaar. Waanzin

Huisarts weet, vriendarts weet, maar bureaucratie en dat wat ETHIEK heet.

Maak eens een onbekende duidelijk alles kapot van je zenuwstelsel,
maar je hersen werken beter dan van wie ook.

HET ZAL NIET WORDEN GELOOFD, TOCH BESTAAT HET WOORD IDIOSYNCRASIE.

Niets op die beeldbuis wat me aanbelangt of met niets ziende blik staren en in slaap vallen…

Ergens staat pornoster en ik zie paternoster, niet echt hetzelfde… dan sluit ik mijn ogen zonder meer. Alweer een avond vroeg en niet diep in de nacht… tuurlijk oudjaar komt eraan…

 

”Ze” zeggen dus geen tv kijken geen pc voor het slapen gaan. Van werken op de pc word ik heel erg wakker, maar tv is een probaat middel. Het is nog wel vroeg, maar wonderbaarlijk al 3 uurtjes ge pikt…

 

Word net wakker! Wel tussendoor even vannacht…tijden veranderen. Boem Bob Dylan

 

En daarna nog van 8-13 uur, uitgerust meer dan kapot, gummy benen, verward ook al  is het hier niet uit destilleren. Nog meer omgooien.

 

Gesprekje huisarts, toegevoegde waarde en toch contra productief totaal verkrampt van inspanning en doorgedraaide hersenen, relevante gedachten, maar contemporain, duizenden totaal (on)belangrijke zaken…. KALMERENDEN MIDDELN VANWEGEN EEN ZINNIG GESPREK!
ONRUST van inspanning.
Door een inzinnig gesprek meer tranquilizers, niet vawenge de inhoud, maar de INSPANNING!

 Zo buitengewoon geweldig, mijn zus komt dus rond kerst. We hebben elkaar uiteindelijk gevonden.

Heel blij met mijn zus, maar nieuw dus nog niet zelfverzekerd… niet het beste vertrekpunt.

Maar zooo blij…FAMILIE ons oude gezin…

Ik mag hier mondig lijken, het gebrek aan zorg, gevechten met bureaucratie en zoveel meer, heeft ervoor gezorgd, hoe leuk ‘die pen/mond’ ook mag zijn. Het heeft me fysiek beschadigd en tot een emotioneel wrak gereduceerd en ben ik dan terug in het oude systeem? Ik hoop van niet. Maar de laatste jaren hebben bewezen, dat ik na iedere aanslag op een lager pitje functioneer…wat er hier zich voor taferelen afspelen weten verzorgende R, apple of my eye en Vriendarts, grappig de spelling heeft dat tot eigen naam gebombardeerd. Niet totaal in hun gezelschap op mijn best…

 

 

Gaat dus leuk worden Marjolijn, wij en niet praten?
Doe ik het toch hyper en doordraaien en mega irritant.
Wat dan?   We zijn er toch op dingen te delen!
Veel teveel GEMOETEN , zorgkantoor en wijkteam hebben me uitgehold en een status quo ante is er niet.
 
Laat je privé weten, hoe en wat wanneer?