De geschiedenis in foto’s. © Manja Croiset

amsterdam-overzicht ons-leefgebied-schnitt
Amsterdam Overzicht en en schnitt van ons leefgebied. Foto’s Parool AMSTERDAM Onbew0lkt

Je moet heel goede ogen hebben om “ons huis aan een gracht in oud Amsterdam” te zien, achter het Barlaeus  – de blauwe dakpannen met de zolder met twee kleine witte vensters, waar mijn oudste zuster een kamer had, ze zonde in de dakgoot,  er gebeurde daar wel meer in die ‘bovenkamer.’

Fotolijkt me  ookleukvooralleBarlaeanen


gevangenis-hirsch-etc Ook deze  met vaag op de achtergrond drukkerij Eikelenboom

https://nl.wikipedia.org/wiki/Odo_Croiset


breitner-nieuwe-teertuinen
Door Breitner de Nieuwe Teertuinen

16422620_10202706474340340_5729124193801376432_o

Een foto die nog zou horen in

       OVER DE SHOAH DIE NOOIT VOORBIJ GAAT

ouder dan Amsterdam Onbewolkt en  het Huis van Bewaring I kort door de bocht de gevangenis, nog niet afgebroken.

Dan hoort deze er ook nog bij.Geboortehuis in 1946

 

Als ik dan toch onvestandig bezig ben, dan dit de binnenkomer

van Manja en klinieken.

er-staat-een-huis-5-page-001

https://www.bol.com/nl/s/boeken/zoekresultaten/Ntt/Manja%2Ben%2BKlinieken/N/8299+8293/Nty/1/search/true/searchType/qck/defaultSearchContext/books_nl/sc/books_nl/index.html?_requestid=154653

https://nl.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

Advertenties

Ambitieuze wens © Manja Croiset

Wakker worden door getimmer.
Geradbraakt en gebroken en met een tollende kamer.
Gebroken mentaal, niet helemaal.
Mijn ambitieuze wens is er nog, ”mijn leven achter onzichtbare tralies”, ”over de Shoah die nooit voorbij gaat” plus ”Manja en klinieken” in een box, met de DVD door de cineast Willy Lindwer over mijn leven gemaakt. Manja, een leven achter onzichtbare tralies.
In ‘Shoah’ zat eerst veel meer psychiatrie, toen Manja en klinieken verscheen, heb ik dat uitgekleed, ruimer opgemaakt en nieuwe teksten.
Er zijn overlappingen, aangezien ze zijn zelfstandig te koop zijn en leesbaar moeten blijven.
Een goede uitgever, wishful thinking en dan zouden ze deels herschreven moeten worden als een samenhangend boek. Maar zo’n uitgever is er niet, plus ik kan echt niet meer werken….
Ja, en dan ook ‘even’ de Engelse versie van de film met my autobiography….
Dan is de erkenning wel gekomen. Maar bovenop kom ik niet meer.
Het immense verdriet over 70 jaar en de verlatenheid zal blijven.
Mens insana in corpore insano.