KLeine zielen en een getormende ziel, edoch groot kunstenaar. © Manja Croiset

Morgen en overmorgen de kunstroute..
Dit zou op de voortentoonstelling. Foto van De Herdenking op 27 januari. Ze zouden me dankbaar kunnen zijn.
IK DIE ZO DE PEST HEM AAN AROGANTIE
zieke mensen, gewoon UNTERMENSCHEN! Ook voor Rutte, maar ze kunnen me toch zo aanklagen wegens SMAAD
KOM MAAR OP DAN!
wee het overbekende in de catalogus en drie op de route.
Korte review op
“Over de SHoah die nooit voorbij gaat”:
En toen gedumpt.
Omdat ik kan geen gastvrouw kon zijn en niet kon flyeren
ander soort vergif.
Kunstroute 2017 Organisatie. Coos de Visser, Patricia Veenman, Hans Bult
Deze tekst voor Catalogus (moest heel kort)
Mijn werk zowel in boeken als in design staan hoofdzakelijk in het teken van De Shoah.
Wel is mijn belangstelling breder, dat vindt u terug in teksten over muziek en dans.
Meestal waargebeurd.
Manja Croiset
5 juli 1946
Met tijdsbeeld
dit zouden de mensen life te zien krijgen.
Op de aparte tentoonstelling boek en dit werk zoals
in Kamp Amersfoort op de SHOAH herdenking,
ze wilden wel alleen dan iets voor me ophangen.
Ik dacht steek maar in je…
en toen mijn verzorgende ze me binnenliet, waar ze wel onder de indruk van wat ze zagen.
MAAR WAT VROEGEN ZE?
FAMILIE VAN?
De vakvrouw in de gezondheidszorg en
deze mensen allemaal te klein.
Doe het jezelf niet aan…
Nee, ik niet. ANDEREN WEL!
Laten we het houden dat SHOAH een zeer korte doch positieve recensie had.
Doe ik nog een plaatje.
Ik neem nog een plaatje en daar zitten honderden in.
Een paar eigen Hardcovers onbetaalbaar.
En ik ben op de valreep met excuses aan een paar kopers, zit nu een zwart rode foto.
Ik schrijf en kom op voor mijn vader, wie doet dat na mijn dood?
En verder huldig ik hierin hetzelfde standpunt als mijn moeder,
dat sloeg op de bijeenkomst na haar overlijden.
MENSEN DIE NIET KOMEN BIJ MIJN LEVEN, ZIJN NIET WELKOM BIJ MIJN DOOD!
GOED GEZEGD, MAM!
Niet Paula, maar zo moeder zo dochter!
Nu slaat hij hem niet op.
 
 
Deze tekst voor Catalogus
Mijn werk zowel in boeken als in design staan hoofdzakelijk in het teken van De Shoah.
Wel is mijn belangstelling breder, dat vindt u terug in teksten over muziek en dans.
Meestal waargebeurd.
Manja Croiset
5 juli 1946
Met tijdsbeeld
 
dit zouden de mensen life te zien krijgen.
Op de aparte tentoonstelling boek en dit werk zoals
in Kamp Amersfoort op de SHOAH herdenking,
ze wilden wel alleen dan iets voor me ophangen.
Ik dacht steek maar in je…
en toen mijn verzorgende ze me binnenliet, waar ze wel onder de indruk van wat ze zagen.
MAAR WAT VROEGEN ZE?
FAMILIE VAN?
De vakvrouw in de gezondheidszorg en deze mensen allemaal te klein.
Doe het jezelf niet aan…
Nee, ik niet. ANDEREN WEL!
Laten we het houden dat SGOAH een zeer korte doch positieve recensie had.
Doe ik nog een plaatje.
Ik neem nog een plaatje en daar zitten er honderden in.
Een paar eige Hardcovers onbetaalbaar.
En ik ben op de valreep met excuses aan een paar kopers, zit nu een zwart rode foto.
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s