Een nieuw gedicht geen lente Manja Croiset

De nacht valt,
de ochtend gloort.
Een nieuwe gemene dag,
gluurt reeds om de hoek.
Angst grijnst,
ik neem je weer te grazen.
De heks is schaterlachend
het licht ontvlogen.
Klaas  heeft me wederom
niet bezocht.

Lonkt de dood of existeren.

                                                                         Manja Croiset

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s