Fanmail te laat, ik ben weg © Manja Croiset

Manja: een leven achter onzichtbare tralies

Deze zeer heftige film heb ik afgelopen nacht bekeken en zeker niet zonder emotie, integendeel, maar emotie kan ik in goede banen leiden.
Intellectueel drukt de film veel zwaarder op me, want het roept vele vragen op.
Heb inmiddels ook Manja’s commentaar op de film via YouTube beluisterd en kan me er volledig in vinden.

Dit is de link naar de film:
http://www.at5.nl/gemist/tv/166/24820/-/2

De link naar Manja’s commentaar:
https://m.youtube.com/watch?feature=youtu.be&v=5ZAIKYFrcb0

Wie niet in staat is zich te verplaatsen in Manja Croiset, zoals haar zus daar niet toe in staat is – de film laat dat op schokkende wijze zien – en toch de behoefte heeft om commentaar te leveren op de film… schud eerst de egocentrische veren af, bekijk de film dan opnieuw en vertel dan pas wat u er van vond.

Ik moet het even laten bezinken, later vandaag kom ik er op terug.

Lieve Manja, heel veel dank dat je me afgelopen nacht al de informatie gaf die ik nodig had om de film en veel meer te bekijken. Ik weet dat het je heel veel energie kostte.
Ben trots op je, veel belangrijker kan een mens niet zijn.
Dank voor je vriendschap.

Het volgende bericht kan voor sommigen confronterend zijn.
Na 64 jaar heb ik de mens goed leren kennen, een ‘oordeel’ over individuele mensen, anderen dan Manja Croiset, is de tekst niet.
Het bericht is het antwoord op een vraag in Messenger van Manja Croiset over mijn eventuele LinkedIn account.

“Dank je! Ik heb geen LinkedIn account, simpelweg omdat ik daar geen belang bij heb; ooit wel gehad, maar ik heb het voorrecht mijzelf daar niet meer in de aandacht te hoeven zetten. Ik begrijp heel goed dat anderen uit zakelijke/carrière overwegingen wel een LinkedIn account moeten hebben.

De aandacht die ik via Twitter en Facebook trek, dient uitsluitend het belang der kunsten/kunstenaars, voedingsleer en een sociaal (politiek) maatschappelijk belang.
Het is geen bescheidenheid, want echt bescheiden ben ik niet. Het is eerder een statement tegen de verbloemende ego maatschappij.
Heb altijd wel Don Quichotte neigingen gehad, maar werd nooit een Don Quichotte.
Iedereen heeft zo zijn talenten. Mensenkennis en een gevoel voor andermans belang zijn mijn grootste talenten.

Wat mij in jou treft is niet uitsluitend je levensverhaal, maar zeker ook je prachtige, unieke en gedurfde taalgebruik; je moed.
Een voorbeeld voor velen ben je.
Een mens is niet perfect, niemand is perfect, verre van dat. Velen, massa’s, de meesten verbergen hun ruimschoots aanwezige imperfecties angstvallig en beoefenen hun hele leven schone schijn.
Jij laat de menselijke imperfectie op grandioos moedige wijze zien en daardoor stijg je ver boven al die verbergers uit.”

Door de Omissie van het NIOD  de dissertatie van Madelon de Keizer waar mijn vader in voorkomt, is dit nu het gepubliceerde bestand. Bezig zijnde nog meer foto’s toegevoegd.
Wel losgelaten nog niet verkrijgbaar⁩Ook dat loslaten niet waar, ik en loslaten.

Ik ? Verzopen  zonder ik.

Lieve Manja,

Zaterdag zijn we teruggekomen. Lief van je om eraan te denken.,…

privé

Ben maandag weer gaan werken.

Ik volg je altijd op Facebook.  Jij schrijft nooit onzin, altijd over zaken waarover ik na wil denken. Heel waardevol en bijzonder. Te bijzonder om nietszeggende korte antwoorden of likes op te geven.

Kus
je….privé

Reageer wat later, want wil dit weloverwogwen doen. Zonder de goedkope “vriendjes” quatsch, want daarvoor heb ik te veel achting voor jou. Jouw schrijven, jouw poëzie, Manja, is zo authentiek en heeft een geheel eigen signatuur, zonder één noot van vals senitiment weet jij hart en ziel te bereiken en je past daarbij geen enkel effectbejag toe! Als schrijfster vind ik je zo ondergewaardeerd, ja, zo verwaarloosd en alleszins begrijp ik jouw machteloosheid, jouw pijn. Maar weet als jij woorden plaatst hier op FB, in een reactie of op een Tijdlijn, dat de waardering aldaar zeer groot is en dat je woorden worden gekoesterd. Lieve Manja,  Nog slechts een schuchter verzoek:” blijf met je woorden hier, blijf bij mij”❤

Ook deze naam geef ik niet prijs, beter zou zijn, helemaal niets…

De absurde vraag aan mijzelf wat erg is fysieke of emotionele pijn.
De combinatie in vele gradaties, de bodem is er nooit.

 

Vasalis woorden schoten tekort.

Toch alles theater ikzelf de wereld…
Nee er is geen leven voor de dood
 laat staan er na.  

 

En sorry, Henri. Geen vriendschap.
De pretententie alleen al, nee, ik neem het je niet kwalijk.
Je was oprecht
Niemand kent Repelsteeltje dan steeds meer bij naam, maar niemand weet.
Erkenning komt te laat, ik ben niet meer.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s