Zo maar een gedichtje. Het is me wel eens over komen. © Manja Croiset

WE EEN AARDIG CLUSTER

SAAMHORIGHEID
 
de regen op de ruiten
brengt een hypnotische
rust
verjaagt de angst
terugdenkend aan
een kampeervakantie
gezellige regen op het
tentzeil
val ik getroost
in slaap
 
het regent gestaag al uren
de postbode doorweekt
zo ook de stukken die hij bezorgt
de plassen op straat
worden een geheel
en het water begint onder de
garagedeur door te zijpelen
waarom vind ik het gezelliger
huiselijker dan de zon
 
een genoeglijke dag
de wind rukt aan de luiken
de kinderen komen doorweekt uit school
terwijl ik ze droge kleren aantrek
staat het theewater op
ze vertellen honderduit
ik besluit tot een verwenmiddag
zet het theewater uit en maak warme chocola
kortom een gezellige middag
© Manja Croiset
natuurlijk meer en na een reactie op Facebook nog meer
Geen oorlog, geen politiek zomaar wat tekst
en Aleide Anna van Swinderen de mens gek genoeg voor zulke dingen ik schrijf ook quasi wetenschappelijk teksten, maar als ze dit bij willen doen, hoop ik dat ik bij machte ben er een eind te maken Orwell is een gepasseerd station en zelfs Einstein
Je wordt bedankt, Grijns, Ik en zomaar teksten.
Al GEPUBLICEERD
in mijn linker-achterhoofd
zitten andere beelden en teksten dan rechts
hoorde kort geleden van een psychologe
dat links niet alleen het denken zit
maar ook de negatieve gevoelens
zelf doe ik ook testjes
vier van mijn vijf hulpen zijn linkshandig
grappig is zij zetten op de trap standaard
eerst hun rechtervoet
en ik uitgesproken rechtshandig en één ook
rechtshandige hulp doen dat met de linker
mijn moeder heeft ook een linkshandige
met haar moet ik het nog proberen
zo vraag ik me ook nog altijd af wat blinde mensen
met wat ik mijn binnenoog noem kunnen “zien”
kleuren of door het tasten ook contouren
in mijn binnenogen zitten herinneringen en dromen
in mijn buítenogen wat ik in het heden waarneem
een paar dagen na dit schrijven een tv programma
‘Pavlov’ met de blinde Vincent Bijlo
ontzettend leuk en interessant maar nog
niet helemaal op mijn wenken bediend
een hersenscan terwijl hij braille leest
en jawel de visuele cortex licht op
niet buiten gebruik
helaas geen vragen naar zijn ‘zien’
terwijl tegelijkertijd de scan doorgaat
een buitenoog heeft een blinde in geen geval
graag zou ik nog meer weten over zijn binnenoog
en vragen over zijn dromen met of zonder beeld
ik had ook nog testen willen hebben met sonar
wat dan de beeldvorming in je visuele cortex is
ik dichter nee joh ik schrijf ik pretendeer
absoluut geen dichteres te zijn ik noteer alles
wat me bezig houdt zoals
“mijn uitvindingen”
hoe vaak komen er in mijn dromen onbekenden voor
en heb ik me afgevraagd of je die
mensen vluchtig hebt ontmoet in winkels
op straat of als figuranten in een tv- film
hoe zou je daarachter kunnen komen
misschien zijn het composities van ons brein
mijn zus en ik zoeken een potje mosterd
ik zeg moet kunnen een afstandsbediening
en ik toets het woord mosterd in en het potje
geeft een signaal natuurlijk zijn die verpakkingen dan van chips voorzien
hetzelfde wil ik met bussen
te vaak wachten mijn hulpen voor niks
op het openbaar vervoer die bus met je mobiele
telefoon traceren en nooit sta je meer voor jandoedel
in regen sneeuw of brandende zon
nog verder ga ik met mijn ideeën
dragers van hoortoestellen worden gek van de
kakafonie om hen heen ook daar moet een oplossing
voor zijn een apparaatje waarmee je kiest wat je horen
wilt je zoomt in op die persoon of radio naar keuze
en sluit de rest af er is zoveel techniek op de wereld
het zou allemaal mogelijk moeten zijn
ik stuur dit op naar Delft en zet ze aan het werk
ik vraag ook vast octrooi aan
oververmoeid van het werken krijgen woorden
dezelfde klankkleur lezers / lasers
naadloos c’ est le ton qui fait la musique
dat bedoelde ik er niet mee
van blind naar doof beide zintuigen beschadigd
wetenschap blinde mensen kunnen beter communiceren
altijd heb ik aangenomen dat doven meer zouden voelen
nu kan er iemand ongemerkt achter me staan of weggaan
 
er is professor Icke
en professor ikke
Lijkt wel op Trans Actionele Analyse.. waardeloos…het ontleden okay, maar wat dan?
 van andere orde
ingetogen
uitgelaten
altijd is hij er
de nachtmerrie
die geen boze droom
maar realiteit blijkt

 

PS. anders dan het boekje van Adriaan Morriën indertijd, dromen met open ogen, het prijkt in mijn boekenkast

 

Wakker wordend uit een droom.
een beeld op mijn netvlies.

Als ik het wil pakken en beschrijven
verrvaagt het zoals een beeld in de wolken oplost.

 

© Manja Croiset

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

Advertenties

Een Reactie op “Zo maar een gedichtje. Het is me wel eens over komen. © Manja Croiset

  1. Wat een geweldige creativiteit leg je weer aan de dag, en geestig ook, professor ikke! Die psychologe zou ik maar niet geloven, linkshandig en negatieve gedachten, dat zou ik nog wel eens bewezen willen zien. Trouwens, negatieve, kritische gedachten zouden wel eens dichter bij de werkelijkheid kunnen liggen dan onnozele positieve gedachten. Voor mij zijn onbekende mensen in mijn dromen herkenbaar. ( mooie contradictio in terminis)

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s