Lijden aan leven en ziek zijn, met een vervloekt asociale mensheid. Manja Croiset

Hoeveel maak je me mee met een zekere regelmaat benauwd. Maar dit slaat alles. Dagen hoesten en braken werd nachten skippen en daar dan hartritme stoornissen van.. echt zuurstof tekort, wordt komende nacht weer niets.

Lucht! Opeens wel heel ver terug in de tijd. Dennis zal er nog wel niet geweest. Heidelberg voor Sidneys verjaardag. Teije die diep in de nacht eens aan kwam kakken… een heel klein ontzettend benauwd jongetje en maar wachten op Teije. Met Ink met hem in bed en opeens een stralend jongetje hij had lucht en was jarig en toen was Teije er ook vlak daarna….nog een boek? Tranen Sidney….’ houd je kalm Manja… ´de volgende dag wel met Odo ink en hem naar een kinderarts, Teije werkte alweer ( nee Ink, Odo heeft nooit voor je gedaan!)aparte wachtkamer voor kinderen die hoesten. Schuifdeuren glas en lood. Pseudo kroep… de herinnering kwam pas bij LUCHT!

Dat zelfde blonde jongetje sliep bij in bed met zijn armpjes om mijn nek ” ik vind jou zooo lief” niet meer benauwd, maar wel gruwelijk eenzaam. Zou ik hem willen zien?

In twee huizen van me gewoond, in een moeilijke periode van zij leven.

Ik ken hem niet meer!

. Probeer maar te gaan slapen, ‘lieve manja’ anders gaat het fout.
Eenzaam Verdriet.
Andere benauwdheid dichtgeknepen keel van verdriet.
Eenzaamheid, dit kom toch wel dicht in de buurt.

 

IMG_2805 die weigeren een container aan de straat te zetten…
Afgesneden…

En jawel, kiespijn komt opzetten. Wanneer ik iemand zien zal?

Het carnaval begint!

Heidelberg, wanneer ik er voor het eerst kwam voorjaar 1970.

Ook m beroerd en angst mijn ouders keken elkaar verbaasd aan,

ik was zo rustig de hele weg.

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset