Het is morgen 100 jaar geleden dat mijn moeder ter wereld kwam. Manja Croiset

 11 maart 2012  94     Exact twee maanden later zou ze overlijden

AMSTERDAM 11 maart 1918

Het is morgen 11 maart. 100 jaar geleden werd mijn moeder geboren als eerste in een seculier joods gezin, net als ik zal ze dat in eerste instantie niet geweten hebben. ( wat een jood is, we waren het eens, gewoon een mens)

Het jaar van de pandemie, de Spaanse griep. Twee zusters van haar vader zijn er aan overleden, een van hen heette Josephine, haar twee jaar jongere broer is naar hem vernoemd José, kortweg Joop.

Ze zou als enige overleven….

Vraag mij niets.

Als u oprecht wilt weten, kan dan via het boek ‘mijn odyssee’ net voorzien van een nieuwe cover.

Reclame? Nee, maar ik beantwoord niet een vraag.

Het spijt me oprecht voor hen die het boek net hebben aangeschaft.

Die nieuwe cover, ik had hem al, maar aarzeling, de voorkant wazig.

Diverse mensen geraadpleegd.

En, ja.. vaag mag bij doden. ( dat laatste mijn interpretatie)

Een doorn in het oog,(dochter van een graficus) de voorkant anders grijs dan de rest.
Twee oorzaken andere programma’s en mijn handicaps.
Die ‘handicaps’ 99% zeker, een cadeau van de psychiatrie.

Nu thuis onder alle omstandigheden, is het opnieuw misgegaan.

          Tegen deze Aesculaap bestaat geen Antidotum.


Toen daardoor the apple of my eye, behalve aan mij zwaar mentaal letsel werd toegebracht, heb ik de rollen omgedraaid. Mijn leven een te harde leerschool, ze kon zo veel van me leren, zei ze zelf. Het meest simpele heeft ze niet gedaan,

AFSPRAKEN EN BELOFTES NAKOMEN.

Ik ben nu net zo rigide als mijn ouders, waarover ik schrijf consequent of compromisloos, ik ben geen kloon. Afhankelijk van de situatie.

Het wordt een rechtszaak. Ik was helemaal niet van plan dat te melden in deze context.

Anderzijds, misschien met elkaar verbonden, ik heb een half jaar lang dag in dag uit bij mijn moeder gezeten aan zo’n vreselijk hoog/laag bed, daar kwam steeds vaker in flashbacks de Shoah naar buiten.
Ik heb voor haar gevochten.

Ik heb geen kinderen en kleinkinderen.

Ik zal dus voor mezelf moeten vechten, mijn oogappel mede mijn ondergang in, deed me me herrapen. Een week geleden was het kantje boord. Hij heeft dat gevoeld, de verjaardag van zijn zoon…

De rollen omgedraaid ik maak van het slachtoffer de aanklager. Die strijd zal me zwaar vallen,  heel veel angst pijn en een lange eenzame weg, ik ben altijd wel op een afwijkende manier eenzaam geweest.

Misschien schrijf ik op meer dan een wijze geschiedenis, het maakt ongetwijfeld niet populair. Het wordt hoog tijd, dat fouten van artsen net zo behandeld worden als in het bedrijfsleven.

Die BAANBREKER wil ik graag zijn.

Het boek zal dus weer vertraging oplopen..

Dit staat op Facebook Een paar maanden eerder had ik hem gevraagd om me te vertegenwoordigen in de geschiedenis met mijn PGB 2014, hij is daar steengoed in , maar blijkbaar niet voor intimi, het beschadigde ons, ik had het eerst anders ingevuld. Toen het me duidelijk was, heb ik meteen afgesproken, van mij uitgaande, dat ik hem zoiets nooit meer zou vragen. Even gedacht HELP NOOD BREEKT WET, maar wijzer en nu kan hij mij gewoon tot steun zijn.

De man, die u hier wazig ziet met een kruik, aan hem is het boek opgedragen.
Indiscreet? Nee, het is al geboekstaafd.

Manja Croiset

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

Maupie Paula 1 april 1918 jpgOverlijden Paula,

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.