Niet de minste bedoeling om te dichten Manja Croiset

 

KOU NOCH WARMTE
LICHT NOCH DUISTER

 

Als ongerepte sneeuw
Is stilte en rust neergedaald
Geen prikkel die deze maagdelijkheid verstoort
Niet eenzaam geen verlatenheid
Een ongekende weldaad
Geen vraag geen opmerking
Angstloze uitputting resteert
Niet opgesloten in mist en benauwdheid

 

Oase is te vaak clichématig gebruikt
Stilte gebied geen vogels zoemende bijen
Geen gekmakende krekel geen krakeel
Mijn oogleden zoeken elkaar
…………………………………………..
…………………………………………..
…………………………………………..
…………………………………………..
………………………………………… 
avondschemering ochtendgloren
zelfs de schaterlachende heks
die de twilightzone  in uit vloog
is op geslokt in dit vacuüm
……………………………………
…………………………………….
………………………………………
 
 
 
De barre reis naar die laatste ademtocht
Ver weg….  komend van ver
 
…….

Manja Croiset

 

Ik wil iemand voor het (Hemelse) Gerecht
Haar privé zonsondergang
 

 

 

Advertenties