Geen rouwcentrum Manja Croiset

Opnieuw weet ik het heel zeker.

Net maar in een verhaaltje, een ceremonie in een rouwcentrum ( ooit noemde het hier net een tandarts wachtkamer, rot opmerking en moest je dat vervallen van Berlage in de Vossiusstraat zien, geld waarde of niet armoede en de wachtkamer, een hokje met wat stoeltjes) 

Geen rouwplechtigheid en al helemaal niet in zo’n strak wit marmeren ruimte en het is theater. Je bent dood.

Het kan niet, maar doe mij maar in de tuin (hierbij) net als in ‘een dorp a.d. rivier’ Nee, ik word niet opgegraven door mijn man en mee genomen. Mary Dresselhuys over de schouder van Max Croiset. Mijn eerste film boven de 14 en ik was dat nog niet.

Mijn vader moest moeite doen om me het Leidsepleintheater binnen te krijgen.

Maar ook zij doorgewerkt en lid van de kulturkammer. 

Kom ik bij Max en Judith Herzberg in Charlotte. Door wie weet ik niet, maar bedongen, de hakenkruizen andersom. Hij moet dat ons verteld hebben ( of uit de krant?) verzuimd heeft hij in elk geval te laten weten, dat hij in de film gearresteerd werd en in… Sachsenhausen terecht kwam…

Manja Croiset

76EBF4CA-6EF2-47E2-B9AD-83742AD38F04

Advertenties

de tekst spreekt voor zich, ik durf het niet eens op facebook te zetten Manja Croiset Frank Diamand

Haaije zei decennia geleden bij een zelfmoord, als ik niet met vacantie was geweest, was het niet gebeurd. Waar en over wie zou het nu gaan?

Bang Depressief, ik durf geen nieuwe mensen en voor studenten nu te zwaar.

Manja Croiset

Toch heb ik eindelijk Frank Diamand op de kaart.

https://www.barlaeus.nl/alumni/bibliotheca-barlaeanorum/page/2/

We staan nog op dezelfde pagina ook, maar het verdriet om mijn onvermogen zijn zo verdiende Wikipedia aan te maken, lukt me niet meer.

een man in 1939 geboren in Amsterdam en als kind Bergen Belsen overleefd

dat hoort op Wikipedia, vele beroemde Facebook connecties, het doet me niets.

bij hem schroomde ik hem te benaderen.

iets bijgedragen, maar het lijden is te groot.

https://we.tl/ySjfB18YEQ

Kort te bekijken.