IN MEMORIAM ODO CROISET Manja Croiset.

mijn vader
altijd die frons
op zijn voorhoofd
de groeven steeds dieper
nog maar sporadisch dat
speelse trekje om zijn mondhoek
de herinnering vaag aan
wat eens een jongeman was
zal het steeds verder verdwijnen
heb ik uiteindelijk een fotoalbum nodig
om hem nog door decennia heen op mijn
netvlies te krijgen
of zal hij onverwacht als ik niet meer op
zoek ben
weer voor mijn geestesoog verschijnen
in al zijn facetten
© Manja Croiset
Deze tekst werd gepubliceerd in ( de overlijdensdatum is meegenomen, de uitgeefster was op de hoogte)
EEN TRAAN MET EEN KWINKSLAG, de drukproef kwam op de dag van zijn overlijden en ik heb daar samen met zijn huisarts in gebladerd. Ze zei: “die ga je zeker voordragen.”
Het filmpje was er al eerder met andere muziek, deze werd nl. gekozen voor bij de crematie.
Ooit een inzendig bij Turing waar ik eenmalig aan heb meegedaan.
Hij overleefde twee rondes.
Hij zat ook in een You Tube, waarvoor ik mijn vader nog toestemming heb gevraagd.

26 op deze leeftijd werd hij gearresteerd. 

odo speecht als altijd

Met vacantie in Bretagne liet hij zijn baard staan, teruggekomen, nog ongeschoren, een afspraak met Wessel Eikelenboom in Americain, die hem niet herkende Hij was met hem in KZ’s geweest en dan niet herkennen???

Tot mijn verbazing zei hij ;”ja”
Gewoon “Een vader” zo oud dus,
want anderhalf jaar ervoor zijn herseninfarct en kon hij hier de trap niet meer op.
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Odo_Croiset
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Het_Parool

Toentertijd
PATER FAMIlIAS overleden.

Heden middag is mijn vader
Odo L. Croiset overleden.

Amsterdam 24-4-1915      Hoogland 18-11-2011
Humanist en socialist in hart en nieren, oud illegaal drukker.
Een moeilijk doch charismatische man.
Zoals hij geleefd heeft, is hij nagenoeg doodgegaan.
Alles doen wat ( niet meer) binnen zijn vermogen lag.
Totaal verzwakt keer op keer
zelf naar de badkamer. 3x gevallen, de eerste keer hoofdwonden, de 2e keer redelijk goed afgelopen en gisteren een doffe bonk en daar lag hij in het halletje met zijn neus tegen een metalen deurstijl gevallen hen waarschijnlijk een gebroken neus.
Dat was Odo een vechter!
Benauwder dan benauwd, het was ontzettend om te zien. Zoals hij wilde is hij thuis gestorven.
Het is goed zo, alhoewel het gemis groot zal zijn.
Altijd heeft hij de regie
willen houden, hulpvragen dan ook heel moeilijk, hij draaide het ook wel een
beetje om, meer opdracht dan vragen. Dat botste nog wel
eens.
Een dappere (D)ODO is niet meer.
Ode aan Odo!
Advertenties